"Biz bir yarayı kapatmaya çalışırken, daha büyükleri geliyor üzerimize. Gözlerim doluyor, çaresizce izliyorsun; 'Yapma, etme' diyen yok, destek olan ise hiç yok... Kimse hak etmediği bir hayatın başrolü olmamalıydı, ama bana bunu hak etmişim gibi yaşattılar. Gözlerini para hırsı bürümüş olanları ben çoktan Allah’a havale ettim.
Şimdi güvenim yaralı, ruhum yorgun... Vücudumun her yanı geçmeyecek izlerle dolu. Kader benden çok şey çaldı; altı yaşında çocukluğumu, ardından gençliğimi, iki senelik evliyken de tüm hayallerimi aldı götürdü. Ruhumun hasta olduğu, dibin de dibini gördüğüm günlerden geçtim. Tecrübe ettim ki; biz beş para etmez adamlara, ederi olmayan on paralar vermişiz. 'İnsanım' diye gezenlerin çoğaldığı bu dünyada, artan sahte değerler maalesef bizi değersizleştirdi.
Ben acınacak biri değilim. Sadece insan yerine konulmak, normal bir hayat sürmek istiyorum. Gözü yaşlı, bağrı yaralı olmak değil; samimi bir sevgi ve gerçek bir saygı istiyorum. Bana değer verilsin, varlığım hissedilsin istiyorum.
Hayat bize düşmeyi de öğretti, ama kalkmayı da... Şimdi o düştüğüm yerden, her zamankinden daha güçlü kalkacağım. Bana kötülük edenlerden hesap sormayacağım; onları mahkemelerin en büyüğüne bıraktım. Artık sevdiklerim, çocuklarım, beni bağrına basan kuzenlerim, ablalarım ve babam için yıkılmayacağım. Sonuna kadar mücadele edeceğim."
Ben mi hayatsızım, hayat mı acımasız, seçemiyorum,
Tam oldu dediğim ne varsa, avuçlarımda kalıyor.
Hangi kapıya varsam, ardında kimseyi bulamıyorum,
Kaderin gülmediği yerde, çabalarım yoruluyor.
Hiçbir zaman insanların birinci tercihi olmadım;
Nedendir bilmem, ne yapsam beceremedim.
Kendimi sorgulamaktan kafayı yedim,
Bu dünyada kimseye yaranamadım.
Ömür dediğin, geldi geçti.
Ama iyi, ama kötü bitti.
Dağlar, ovalar, sulara gitti.
Can canana küstü, sustu.
YARDIM ET ALLAH'IM
Hastane odaları evim oldu.
Yanımda sadece kalbimdeki vardı.
Yalnızım, elimi tutacak kimsem yok.
Ayazda kalmışcasına üşüyordum.
Yirmi dört...
Bir ömrün en deli, en dolu çağıydı güya.
Ben hayaller kurarken gökyüzüne bakıp,
Bir hastalık sızdı sessizce, daldığım rüyaya.
Yirmi dört...
Bir ömrün en deli, en dolu çağıydı güya.
Ben hayaller kurarken gökyüzüne bakıp,
Bir hastalık sızdı sessizce, daldığım rüyaya.
Uzaksın bana,yasaksın bana,ey sevgilim.
Sahte baharların,açmayan gülümüsün, sen?
Bahar geldi,bayram geldi,sen gelmedin ey sevgilim.
Seni dokunmadan,bilmeden,içimde yaşayarak hissettim ben.
Sen varsan bende varım,
Sen yoksan bende yokum,
Nefes alıyorsam sevdanla,
Gülüyorsa yüzüm aşkınla.
Sen varsan bende varım,
Sen yoksan bende yokum,
Nefes alıyorsam sevdanla,
Gülüyorsa yüzüm aşkınla.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!