Dünyada tek gerçek, mutlak ölümdür,
Zamana kazınan ortak bölümdür.
Saraylar, tahtlar hep birer bölümdür,
Eninde sonunda varacağımız menzil ölümdür.
Su akar yolunu bulur derler,
Ben yıllardır akıyor ömrüm.
Yolumu bir türlü bulamadım,
Menzil çok uzak sanırım bana.
Mesele, kaçıp gitmekse eğer.
Sen nereye gitsen,ben ordayım.
Mesele, beni unutmaksa eğer.
Unutturmam her zaman kalbindeyim.
Geldim kurşunlara, anlayanım olmadı.
Verdim son nefesimi, sevenim olmadı.
Şiir gibi olsun isterdim.
Bir kıtasını o, bir kıtasını ben yazalım isterdim aşkımızın.
Beni kaybetmekten, korkan oldumu acaba?
Bense hep, kaybetme korkusuysa yaşadım.
Sanırım olmadı, olmayacakta,
Olmasını, o kadar çok isterdim ki,ama biliyorum imkansız.
Sevmek istedim, her seferinde boğazıma dizildi.
Ben hep iyi niyetimden kaybettim,
Bunca sene sustumda ne oldu?
Olan sağlığıma oldu, sustukça sağlığım bozuldu.
Düğümlendi dilde her bir düşünce.
Ben sana, muhtacım inan sevgili.
Senin gözlerine muhtacım ben.
Sen dünyaya, tersten bakan kadın.
Seni çok seviyorum, hayal bile edemezsin.
Seni küllerimden doğdum da sevdim.
Sensin en güzel yanım.
Nefes alıyorsam tekrar, senin sayende.
Heves değil, dünyam oldun.
Durmak yok yola devam,
Önümüze setler çekilsede,
Bağrımıza yara açsalarda,
Sen kendinden ödün verme, yola devam.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!