Annem, Canım Annem Şiiri - Güven Tekin

​
​Mezarının başında oturup ağladım bugün,
Dertlerimi kime diyeyim anne?
Bir tek sen anlardın, her şeyim düğüm,
Sesimi ne olur duy benim anne.

​Gidişin içimi bir kor gibi yakıyor,
Dünyam durdu sanki, zaman akmıyor,
Kimse senin gibi candan bakmıyor,
Şimdi yapayalnız kaldım be anne.

​Sen varken herkes yanımda dururdu,
Gittin ya, hayat kalbimden vurdu,
Ruhumun neşesi seninle kurudu,
Herkes elini eteğini çekti be anne.

​Bak babam bile yanında artık senin,
Benimse buz kesti, ısınmaz tenim.
Yüzyıllar geçmiş gibi, bitmez özlemim,
Sarılmayı, kokunu özledim anne.

​Mezarına çeşit çeşit çiçekler ektim,
Hasretini her gün içime çektim,
Gözyaşımla toprağına su verdim,
Mezar taşını okşadım, duydun mu anne?

​Hani konuşmuştun ya "onunla" bir gün,
Bak onunla evlendim, geçti o düğün.
Onunla geldim yanına, bugün çok hüzün,
Seni çok özledim, duy beni anne...