Yine geldi Anneler Günü,
Ve yine ben, başım önünde.
Gözlerimde yaşlar, kaderimde;
Seni çok özledim annem.
Bilmezdim bir yanımın eksik kalacağını,
Şimdi öğrendim eksik yanımı.
Sen yokken her şey zor oldu;
Seni çok özledim annem.
Yine buruk geçecek Anneler Günü,
Yine kanayacak sol yanım.
Şimdi kime sarılsam?
Seni çok özledim...
Kalemim "anne" diye haykırır,
Gönlüm hüzünle dolar.
Bahtım böyle yazılmış;
Ben annemi çok özledim.
Sen çok erken gittin annem,
Senden sonra kendime gelemedim.
Herkes delirdiğimi düşünüyor;
Ben seni çok özledim annem.
Yalancı dünya burası;
Sen menzile vardın mı annem?
İçim buruk sen yokken,
Ben annemi çok özledim.
Şimdi toprağa sarılıyorum,
Hissediyorum beni izlediğini.
Dönülmez yollara gittin annem;
Ben annemi çok özledim.
Mekânın cennet bahçesi,
Kim dindirir içimdeki sızıyı?
Anneler Günü geldi;
Ben annemi çok özledim.
Sesin hâlâ kulaklarımda yankı,
Gülüşün hayalimde en son ışık.
Sensizlik ağır bir yük omzumda;
Ben yolumu kaybettim annem.
Rabbim seni nurlar içinde uyutsun,
Melekler yoldaşın, huzurun bol olsun.
Benim bitmez bu derin sızım;
Kavuşana dek elveda annem...
Kayıt Tarihi : 10.05.2026 22:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!