Seni bu denli, yüreğimde hissedeceğim, aklıma gelmezdi.
Elini tutacağım, kalbimi sana teslim edeceğim, aklıma gelmezdi.
Gözlerine baktığımda, o masum sıcaklığın, bana şifa olacağını, bilemezdim.
Seni bu denli, yüreğimde seveceğimi,asla tahmin edemezdim.
Gülerken ağladım, yüreğimde yaram var.
Yanlizlik dolu, sessiz gecelerim var.
Doğmayan güneşim, gerçekleşmeyen hayellerim var.
Bu hayattan, bir hayat alacağım var.
Ah çocuk, sana demedim mi? seni üzerler.
Bunu yapanda, en sevdiklerin, en güvendiklerin olur.
Herkesi kendin bilirsen, yıkılırsın, demedim mi?
Beni bu hayatta, en çok güvendiklerim yıktı.
Dertleri birer birer sırtıma vurdum,
"Bu da geçmez" dedim, kendimi yordum.
Yıkılan hayaller içinde bir hayat kurdum,
Gördüğüm çileyle, ömrümü sürdüm.
Zaman yetmiyordu seni yaşamaya.
Çünkü, seninle mutluydum ,seninle gülüyordu gözlerim.
Üşüyen yüreğim, seninle alev alev yanıyordu.
İkimizde sevgimizi ,haykırıyorduk birbirimize .
Hem de çok kaybettik biz,
Çünkü çok kaybettik bu hayatta, çok...
Çok dost gördüm vefası olmayan,
Çok insan tanıdım, aslında insan olmayan.
Hep aynı şeyler, dönüyor devran,
Paralar yatmıyor, halimiz hüsran.
Şirket verse bile, taşeron yalan,
İşçinin hakkıdır ortada kalan.
İnsan alışıyor zamanla her şeye.
Sevmeye de sevilmemeye de alışıyor.
Severken duygularını içine bastırmaya da alışıyor.
Gözlerine bakarak susmayı da öğreniyor.
Bildiğim birşey varsa, oda hiçbirşey bilmediğim,
Öğreniyor zamanla insan, bazı şeyleri.
Kaybetmeyi öğreniyor,sevilmeyi öğreniyor.
Güvenmemeyi öğreniyorsun.
Benim seninle bir derdim yok,
Verip de geri alamadığım bir kalbim var.
Sancılı bir ağrı saplanıyor her geçen gün;
Yokluğun mu desem, yoksa yanan yüreğim mi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!