Kalemle Gelen Kader
Tek yapabildiğim; yazmak sessizce,
Mısralar derdime yanar her gece.
Çileli başımdan gitmez bu gölge,
Yazmak ki; ruhuma en derin lehçe.
Benim gibi inatçı bir doktor çıktı karşıma,
"İyileşmeyeceğim" dedim, "İyileşeceksin" dedi.
"Kendin için olmasa da," dedi,
"Sana değer verenler için savaşacaksın."
Gülmedi yüzüm, kaderden yana.
Uğramadı sevda, aşk garip gönlüme.
Boynumu eğmedim, namerde karşı.
Bende kusur nedir? diye çok düşündüm.
Çok düşünmeme rağmen,bulamadım.
Kimseyi düşünmeden, yoluma devam etmeliyim.
Sevenim yoktur, adım huysuzdur.
Dostluk, arkadaşlık, olmuş para.
Kim yüzümüze gülse,
Bıçak sapladı sırtımıza.
Gecelerce, sabırla umut ektim.
Uğramaz gönlüme sevgi, aşk
Uğrasa da dayanamaz, durmaz yüreğimde.
Bunun hesabını, kendime soruyorum
Ömrümden giden yılların hesabı.
Gözlerimde yaşlar bıraktın,
Gönlümde yara bıraktın.
Özümü sarstın deli yaptın,
Söylesene, ben sana ne yaptım?
Yirmi dört
Ak dediler, karayı çaldılar gözlere.
Vatanın her bir köşesi satılırken,
Ateş düştü, kor düştü özlere.
Burası akıl hastanesinin birinci katı.
Herşey kapalı,dört duvar.
Gözlerim yaşlı, bağrım yaralı,
Söyleyin dostlara,güvene kapı duvar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!