Ah anam, dertli anam...
Senden sonra bir türlü gelemedim kendime,
Öyle ıssız, öyle kimsesiz kaldım ki,
Sanki hayat durdu, zaman küstü günüme.
Her geçen gün dağlıyor ciğerimi özlemin,
Olur olmadık yerde dolar oldu gözlerim.
Neye baksam sen, nereye gitsem yine sen,
Dilimde düğümlenir, yetmez oldu sözlerim.
Gözyaşımı dindiremedim, kalbim durdu sanki,
Ne yazsam satırlarda hep senin izin var.
Şefkatine öyle açım, öyle muhtacım ki;
İçimde her gün büyüyen koca bir hüzün var.
Ah anam, senden sonra çok yalnız bırakıldım,
Üşüdüm de kimse gelip içimi ısıtmadı.
Sığamadım dünyaya, şu hayattan yoruldum,
Senin o sıcak gülüşün gibi bir daha kimse bana gülmedi
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 16:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!