Güneş hep aynı doğar aynı batar
Ve fakat yeryüzünün bazı yerleri
Çok hızlı bir şekilde değişir
İnsanlığın yerini hayvanlık alır
Bütün bir memleketi yamyamlık alır
Gel de yaşa şimdi
Bir bahçeye üçyüz altmışbeş gün bakılır.
Ama aynı şeylere sevinmezsin.
Zaman değiştirerek arz eder olanları
İlk baharda genel uyanışa sevinirsin
Başka zaman başka şeylere
Son baharda ekimin sonlarında
Ağzı burnu düzlenmiş
Teraveti uçmuş
Eller değmemiş gonca
Bir bebek büyütümünde göçmüş
Bugün gör dünkü tapındığın
Azade bu gönlüm azade
Sadece sevgililerinin hasretiyle pâbend
Geriye kalan bütün gailelerinin
Neşv-ü nemasından azade
Gözler ile görülmemiş
Kulaklarla duyulmamış
Yedi tevir saz çalıyor yüreğim
Her günde yüz çeşit ağlar inlerem
İstediğim şudur ki Haktan dileğim
Benden kopan figan senden de kopsun
Aşıkam men saz istemem inlerem
Bu gün elinde kan olan
Ve bir anda insanları öldüren
Kırmızı ışıklara
Yüzyirmi km hızlarla giren
Diğer bütün bireyleri,
Birer bostan hoyuğu gibi gören
Geçen zamanın her bir gününün alnında
Bir sevinç yıldızı parlayacak sandım
Yerden göğe üzüntü
Katmer katmer endişe imiş
Nasıl aldandım
Komedi bitti demiş usta
Ölmeden hemen önce
Yani son bir söz olarak
Hem nasıl bir komedi
Ye iç tuvalete git
Aynı şeyler delirtiyor insanı
Ben farklı şeylerin
Değerini arıyorum
En çok
Mekanizmaları çekilip bırakıldığında
Şakırt diye şakırdayan
Hep sevineceğin günler mi gelecek sandın
Kim söyledi bunu sana, nasıl aldandın
Acı günler göreceksin sonun zevâl
Bu dünyada bedbahtlık ekseriyet, sevinmek ekall
2010
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!