Gülhan Özkara Şiirleri - Şair Gülhan Özkara

Gülhan Özkara

Kadın dediğin ren geyikleri gibi olacak ren
Sularının üzeri kabarmış
Sular gibi müren
Sen bırak sıfır beden budalalarını bir tarafa
Billahi kadın dediğin tıpış tıpış olacak
El basarım mushafa

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Kuvvetin orantılı olacakmış yani
Mücadele ettiğin nesne ile
Eğer bit ile savaşıyorsan
Bit kadar
Pire ile savaşıyorsan pire...
Eğer bir çakal ile savaşıyorsan

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Para ve menfaat yarışında cahil ve alim
Hergün yeni bir hüneri eyliyor talim

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Bu kızın neyi var diye baktım
İki şeyi var
Biri adın
Öteki soyadı
Başka birşey görünmüyor
2010

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Bahar ayı salınıyor dallarda
Mazı ışkınlarının kulaklarında küpe
Sarı ile yeşilin ortası bir renk
Derinleşiyor ağacın boyunca
Her şey çıt kırıldım uçlarını veriyor baharda
Sakızlıkta öyle böğürtlende

Devamını Oku
Gülhan Özkara

İri damlalar düştü önceleri
Sonra şakır şakır yağdı yağmurlar
Yık, yok et, akıt diye bağırdı bir ses
Ama o inadına durdu
Allahın muktedir eli ile
Dünyadan bin misli intikam almak isteyen

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Ellerinde silahlar ile
Gözlerin ile pür dikkat
Tutacağın şeydir nöbet
Yedi yaştan yetmişlere
Duracağın şeydir nöbet
O olmasa bu yurt olmaz

Devamını Oku
Gülhan Özkara

İnsan, ölüm tohumudur
Ölmek var yaşamak yok
Yedi cihanı dolaşsam
Keder var şetâret yok
Aralık 2012

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Sevdikleri gittiğinde ölür insan
Yüzlerini göremediğinde ölür
Seslerini duyamadığında
Karşısından gelip endamı ile gülerek
Bellerinden saramadığında ölür
Ölür insan

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Hani diyorum ki
Bir gün
Şöyle iyi bir giyinsem
Kirli beyaz pantolon
Bej tişört
Bir yaz ayakkabısı

Devamını Oku