Gülhan Özkara Şiirleri - Şair Gülhan Özkara

Gülhan Özkara

Pervane
Kendini ışıkla öldüren kelebek
Ben ömrümde bir defa ışık gördüm
O da buradaki son günün
Çekilmiş perdelerin arkasında
İçeride ışıyan her şey cennet dışarıda

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Sen bakmaya usanırsın tek bir markasının
Bütün modellerine şöyle bir
Adam yapmaya usanmamış
Mesela bir eski Mercedes
Üstü bir ayrı işçilik
Altı bir ayrı

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Söz bitti arkadaşlar söz bitti
Artık anadolu yaylasında söz bitti
Yapacak yeni işler var söz bitti
Düğün kurulmaz oyun oynanmaz
Türkü çalınmaz
Şimdi kuvveden fiile zamanı

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Ben yirmi bir yaşında
Türkçe ve edebiyat öğretmeni olduğumda
Maaşımın yarısını
Kitaplara yatırmaya başladım
Bir traktör römorku kitap olunca
Kitap almayı bıraktım

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Para ve menfaat yarışında cahil ve alim
Hergün yeni bir hüneri eyliyor talim

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Bu kızın neyi var diye baktım
İki şeyi var
Biri adın
Öteki soyadı
Başka birşey görünmüyor
2010

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Allahın yarattığı her şey
İnsanlığa lazım
Hele bazıları olmazsa
Bu hayatın anlamı yok Kazım
Bugün yenilen güzel şeylerin
Damak zevki ile azayım

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Allah insanı yaratırken
Sanırım öyle olmalı
Normal bir duruş
Veya mütebessim bir çehre için ayarlıyor
Kaşlar, gözler ona göre
Düz, sade, doğru bir bakışa göre yani

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Kırk yıllık gamsız bedeni
Seyyar hızarlar doğradı
Azrail geçmezdi burdan
Sonunda o da uğradı

Boyası sarı mı neydi

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Denizlerde sular ayaklarını öpmek için
Sahillere hücum ediyor
Çiçekler sen al diye uçlarında daha kırılgan
Ve dağların nice yerleri
Belki sen çıkarsın diye merdiven merdiven
Bitkilerin kimyasını sana lazım olur diye

Devamını Oku