Seni görmeden başlayan her gün
Ve seni göremeyeceğim her gece
İçim dışıma çıkıyor
Kederim hışıma çıkıyor
(2002)
Türk Edebiyatının son patronu
Yanlış anlamayın
Zengin anlamında kullanmıyorum
İşveren anlamında da değil
Adam, kendini edebiyata vakf etmiş
İyi ki delirmiyor
Senin şiirinde bir sıkışıklık var
Bir yakası açılmadık sonsuz şairanelik
Kırıla gidiyor
Başka şeye yer yok gibi
Herşey bir kadının veya kızın
Yüzünde başlıyor
Ah memleketim
Daha azrail gelmeden
Seni ellerimle kucaklamak
Topraklarının içine girmek isterim
2009
Ey benim yeryüzünde
Denizler ve gökyüzünde
Ey benim yerler altında sinde
Sıratta hesap ve dinde
Yapayalnız ve mutlak
Okunun ezanlar sabahlar hasta
Bütün minareler derin bir yasta
Ekmek bulamayan yiyecek pasta
Dışalım giyotin kurulur yakın
Ne kütük ne teber nerde cellat
Nerede ibrişim eğrili halat
Bu kaçtır görmek imkanı hasıl oldu yari
Bu kaçıncı gözlerini görmek fırsatıydı yarin
Seneler birikti hepsi fevt oldu
Görme ümidi yerine şu son günlerde
Yolları gözlenen melekül mevt oldu.
Kalbime iki bin sevgili gömdüm
Boylu boyunca
Küflü izbelere bıraktım bir bir
Buluşmalar salavat suratlar tekbir
Her biri pörsüyen zaman elinde
En olmaz dualar âminsiz
Bir babayı sevmeyi, anlarım
Belki bir kız çocuğu kadar değil ama
Bir erkek çocuğu olarak
Bir üçgül sembolü kullanmayı da anlarım
Belki ekiyor biçiyor diye
Fakat hüzzamı anlamam
Ben yine yaşıyorum
Araba sürüyor, yayla geziyor,
Yürüyorum
Ovalardan zirvelere bir
İsyan gibi yaşıyorum
En son Namrun’a düştü yolum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!