Sen yokken ne yerler yer ne gökler gök
Ey semavat bütün yıldızını dök
Bahçevan gülşenden çiçekleri sök
Bahçeler ağlasın yâri yok diye
Bir ömür yaşamış kârı yok diye
Türk Edebiyatının son patronu
Yanlış anlamayın
Zengin anlamında kullanmıyorum
İşveren anlamında da değil
Adam, kendini edebiyata vakf etmiş
İyi ki delirmiyor
Senin şiirinde bir sıkışıklık var
Bir yakası açılmadık sonsuz şairanelik
Kırıla gidiyor
Başka şeye yer yok gibi
Herşey bir kadının veya kızın
Yüzünde başlıyor
Şu cihanın dört tarafı
Sizi gezecek gün gelir
Nereye varsam kulağıma
Yerden binbir ses ün gelir
Sezen Aksu söylüyor bunu
"İstanbul İstanbul olalı
Hiç görmedi böyle keder"
Bu nasıl çok güzel bir
Ruh haleti ifadesidir
Anlatamam
Yaşın yok başın yok adamlığın yok
Bütün burda konuştukların, burda
Bir insan yerine koy anlat bari
Felsefem bu benim dört yanım hurda
Sordukların da zaten beni tanımazlar
Seni görmeden başlayan her gün
Ve seni göremeyeceğim her gece
İçim dışıma çıkıyor
Kederim hışıma çıkıyor
(2002)
Sen benim hergün içtiğim
Bir paket sigaranın
Tablalalara silktiğim külündesin
Gözlerimi kapayınca
Seni göremediğim
Günahlarımın tülündesin
Ah memleketim
Daha azrail gelmeden
Seni ellerimle kucaklamak
Topraklarının içine girmek isterim
2009
Bu kaçtır görmek imkanı hasıl oldu yari
Bu kaçıncı gözlerini görmek fırsatıydı yarin
Seneler birikti hepsi fevt oldu
Görme ümidi yerine şu son günlerde
Yolları gözlenen melekül mevt oldu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!