Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Bir sevda masalı okuyor kader
Hevesle dinlersin masal diyerek
Hayalin yürekte bilmem ki ne der
Beklediklerini umar bilerek

Nerede o beyaz gelinlik içinde
Mutluluktan çarpan kalbin
Kimler çaldı nereye gitti
Yüzündeki
O katıksız gülüşlerin

bal damlası olmak istiyor kalemim
ruhum baharı solumak istiyor aşk nefesiyle
tükenişlere giden yolları kapatmak istiyor umudum
yarınım, 'önce bugün yaşansın' diyor.
ne güzel şeyleri görecek gözün kalemi
ne baharı soluyacak aşkın nefesi

neydi o!
şeytanıyla melek yüzlü dolaşan
öldürmek isterken ölümünü çağıran
kıskançlık mıydı lokmasına doymayan
iyilikle kandıran cellat mıydı yoksa
nefret miydi gururunda boğulan

Eski halinle bakıyorum yeni hallerine ki, kayboluşuna alışsın gözlerim
Geçerken uğradım der gibi kandırılan güzelliklerin de, kırılıp döküldü rıza kapısı çalınmadan
Ne hatır bildi ne gönül eski selamların
Bakmaya doyamadığın aynalarda paramparçasın, üstü başı toz duman...
İzlerin silindikçe sahte dostlara döndü yüzün
Işıklara saklanıyor karanlığın...

Gösterecek şeyiniz var mı diye
koltuklarınız kabarık

Dış kapının mandalı
kolaya mı sökülür

dikenini seversen minneti olur gülün
nedir ateşten kalan bir avuç külden başka
yalan biziz dünyada barışkar olsun gönlün
nedir ateşten kalan bir avuç külden başka

mızrak çuvala sığmaz ışığa çıkar elbet

Savaş seslerinde ayak güçlüde
Barış dilekleri tutmaz hükümde

Perde arkasında büyür marifet
Sinsi dayatmalar sanırsın himmet

Kirlendi kırkladığın güvenli yüzler
Ellerinden utanır oldu cebin insafı
Durma dayan susturan kapılara
Ter karasına alışmış ıslak mendilin
tevekkülde kurumasın

Gönlüm, ömrümün çocukluğundan masal okuyor bugünlerde
Kaderi uyutmanın en güzel yoluna avutulmuş hayalini düşürmüş çoktan

Unutmadığımdan siliniyor aşka kırgınlığım
Hatırlatan pişmanlığım da...
Ve yüze vurmadan güldürdüğüm yüzle affetmenin kilidini açıyor sabra yaslanan başım