Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Taşlı yollarında kaldı sele dönmeyen dereler
Akasya kokularını çoktan aldı götürdü gösterişe meraklı hallerin
Parmak ucundaki tanıdık manzaralarımızı çaldı betona tapan menfaatler
Kayboldu yeşil,mavi,çocukluğumuzun ulaşılmayan tepelerinde
Gözlerin gittikçe kapanıyor ne kadar boğulsan da ışığa

Boyama yüz gözünü
Topuklu ayakkabılarını çıkart!
Ki şarkı söyleyerek yürüyebilsin ayakların
Kahkahaların çınlasın dostluklarda

Baharın son demleri takvim yaprakları gibi ömrümüzden düşerken,
__________içimde bir sen yeşeriyor.
Sanki hiç solmayacak bir çiçek,
adını bildiğim tüm sevdalardan daha ölümsüz.

Bu şehirde hep seni arıyorum,

sana diyorum ey kadın! 
cana duvar ol da,can dayansın!
sen ki ışık
sen ki ses
sen ki baştan aşağı hayatsın
sen dayanmazsan bu evren

Sar beni renginle akşam
hüznünün kucağında
Yârim, bacı kardeşim de bana
asılmış yüzlerini
yorgunluğunu bırakıp
geceye gidelim de…

Gözüm alabildiğince toprak ıssızlığında uyuyor huzur.
Gökyüzüne nispet, mavi açmış dikenler. Güneş sıcak mı sıcak.
Bakışlarımı öpüyor biçilmiş buğday sarılığı.
Sakinliğinde içilen kahve kokusuna uçuşuyor arılar.
Yaşam sevinci geliyor boşluğun sessizliğinden.

Deneme: Osmanlıca kelimelerle 5+5 iki dörtlük. Alttaki Türkçesi de 5+5

Yare-i dilsin ruh-u revansın
Mehlikam oldun ciğerpâremsin
Nigâh eyledin yüreğim hamuş

Anılarım sisli bir dağın ardında
Çınar ağaçlarına saklı...
Yolu tozlu bulunmaz diyorum şiirlere

Fırtınalı günler...

Sabah gelişine çınlar sesleri
Okul yollarına düşer çocuklar
Mutfaklar şenlenir çayı şekeri
Giysiler gülümser sevinir saçlar

Gözlerin daldığında hasreti göreceksin
Ufukta el sallayan hayallerin umuttan
Dağların yankısına türkünü vereceksin
Unutmayan sözlere çağıracaksın beni

Yazdığın şiirlerde aşkını anacaksın