Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Ah! dilini yüreğinden saklayan âşık
Gün yirmi dört saat onu düşündüğün ne zaman düşecek diline!
Kapından geçen gülüşlerin ayak seslerini bir bir saydığın da dilsiz...
Mevsimlerin ezberlediklerindesin hâlâ
Selam veren bakışlarının karanlığındasın....

Gözlerine bakınca
Şehrim bir başka güzel oluyor
Çay demler gibi demleniyor içimde
Sıcak, güler yüzlü bir Mayıs sabahı.

Seninle yürümek istiyorum...

demişler;aynan kendindir,
ne yaparsan kendine.
ettiğin seni bulur,
tıpkı aynısından.

Yağmurun damlası ela bakışın
Akşamdan dökülür yapraklarıma
Hazanı bahara katıp da gelsen
Gelsen de vuslatı yazsan alnıma

Gülüşün bağrımın gonca gülüdür

**
Ağlama;
___gidene dur denilmez
Ağlama;
____en çok üzülen o olacak
Ağlama;

İkimiz de aynıyız
Sen anlatamadın
Ben inandıramadım
Geçmişe bakıp bakıp
BUGÜNLERE yanacağız

Duvar arkasında yoksulluk,
ışıklarda para,
hükmünü sürüyor adaletsizliğin
Gecelere düşmüş kadınlar;
elinde limon, elinde süpürge,

Yalanına perde çektim güneşin
Zor sabaha geçildi gecesinden
Yaşamak için ne varsa kaderin
Ektiğini biçtim nefs çilesinden

Mevsim kış
Kışta üşüyen eller
Ellerde yokluk
Görüyorum...
Geçiyorum ...
Çaresizliğimde çokluk

Ayak soğudu
gidip görmeyeli
unutulmuş ağaçların
dalını eğmeyeli

Kestane kavuğuna mahkum