Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Cevabın neyse hiç sormadım say
Ne bildiğimsin ne bilmediğim
Yazmam yeninin silmişlerini
Okudum çünkü eskilerinden
Yer bulunmuyor güne dünlerden

Dokunamadım ışığına
Pamuk kalbinin inadını kıramadım
Bahardan vazgeçmek zordur bilirim
Hele kışlara alışmak...
Her mevsim bir sona gider oysa...
Olmasa dirilmezdi öldü sandığın izler

Kendimi buluyorum bir su damlasında.
Dünden kalan ne varsa bir yudumluk çaya bırakıyorum...
Unutmak değil, vazgeçmeme sevdası bu.
Görmekle hissetmek arasında köprü kurmak hayata;
dokunarak, inanarak tekrarlayan yaşamla.
16 Aralık 2020

Dokundu kalemine bir şair
Yonttuğu yerden
Uzandı sözlerine
Usulca
İsyanını koydu
Yüreğinin

Gel bakalım arkadaş otur şöyle yanıma
Bir çift lafım var sana dökülsün lisanıma
Gözlerin kötü bakar döner olmuş havaya
Hiç gocunma boşuna sonra kalırsın yaya

Bundan böyle
Kokusuz yüzlerinizi seveceğim
Parmak ucu dokunuşlarla
Bakacağım gözlerinize

Sesinizin buğusu

Gururunu yele ver
Kibirini yere ser
Düşmana da gülüver
Ömür solar demişler

Kırdığın kadar kırıldı umut dallarım
Hayal ettiğim aşkı bulduğum yerde bıraktın
Ne demiştin,ne demiştim unutuldu öfke yağmurlarında
Düşme gözlerimden,gözlerimden düşme ne olur
Tükenen gözyaşlarım kaldıramaz seni.

Sözleri dizilir cümleye akar
Dizelerin şavkı buzları yakar
Hikayenin dünü romanın olur
Duyguları sazda yerini bulur

Bu kadar mı koptun geçmişinden
Bıçak gibi saplandı sözlerin cana
Dilin düşman aratmayacak kadar sırtından vurdu iyiliği
Gönül bağını tarumar etmeyi ezberlemiş gibiydin önceden