Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Gel bakalım arkadaş otur şöyle yanıma
Bir çift lafım var sana dökülsün lisanıma
Gözlerin kötü bakar döner olmuş havaya
Hiç gocunma boşuna sonra kalırsın yaya

Bundan böyle
Kokusuz yüzlerinizi seveceğim
Parmak ucu dokunuşlarla
Bakacağım gözlerinize

Sesinizin buğusu

Gururunu yele ver
Kibirini yere ser
Düşmana da gülüver
Ömür solar demişler

Kırdığın kadar kırıldı umut dallarım
Hayal ettiğim aşkı bulduğum yerde bıraktın
Ne demiştin,ne demiştim unutuldu öfke yağmurlarında
Düşme gözlerimden,gözlerimden düşme ne olur
Tükenen gözyaşlarım kaldıramaz seni.

Sözleri dizilir cümleye akar
Dizelerin şavkı buzları yakar
Hikayenin dünü romanın olur
Duyguları sazda yerini bulur

Bu kadar mı koptun geçmişinden
Bıçak gibi saplandı sözlerin cana
Dilin düşman aratmayacak kadar sırtından vurdu iyiliği
Gönül bağını tarumar etmeyi ezberlemiş gibiydin önceden

bülbülün çilesinde
gülüm olursun elbet
şakıyan nağmesinde
aşkı bulursun elbet

Yığıldı kaldı içimde kışlar
Ne çok yağdı ah saçıma aklar
Kime ne desem şikayet etsem
Kötü talihin derdine ağlar

Elde var sıfır,
sonucun başlangıcı oluyorsa,
rüzgarın fırtınaya dönüşmesi beklenmeyen misafir olmaz;
Beklenen misafirin nasıl ağırlanacağı konusu olur.

Durumun vahameti,

Avucumda yırtık bir ayrılık
Ve ömrümde sarı yaprak günleri
Zamanı kader hükmünde bıraktınız
Unutmaz o hayat hikayeleri