Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Hadi aç pencereni
Nasibin el sallıyor sabah güneşinde
Kuşlar yeni bir şarkıya geçti çoktan
Ağaçlar en yeşiliyle dinlemeye koyuldu

Şiirlere sığındı konuşmayan sözlerim
susmasa şikâyeti nefeslere koşacak
sarılacak boynuna pusuda gerçeklerim
sevinç yolunu bulup yatağından akacak

Saç örgülerimde kaldı
akasya yapraklarının geliyor, gelmiyor telaşesi.
Yol gözleyen bekleyişlerim
müjdesine koşarken
kalbim yüzümde atardı.

Ahımda ikrarım yok
Açıp solmaya geldim
Acıma az kahır çok
Aklı bulmaya geldim

Derdim insan olmaktır

hayal mi...
çocukların neşesi koşuyor bahçeme
tam da sonbahar renklerinde
yolların adımları ezberli
seslensem gelir mi ki yine.

Sen tedbirini al takdiri Allah'ın
Olmadığın yerde arar seni şüphe
Ansızın gelir aşk beklemesi zordur
Dünya var olalı ağlatır ayrılık

Toz zerresi kadar alemin içindeyim
Yunus sevgisiyle sevginin neferiyim
Huzur nefesleri vicdanlıdır sesimde
Hamlık ateşinde emeklerin teriyim

Varlık sevincini yoklukla ölçüyorum

Tarı'yı görürüm her liman yürüyüşümde
Kafeste tavuklar, urganı boynunda koyunlar iner bir bir iskelesine
Kucaklanan yüzlerin gülüşü, yalnızın korkan bakışlarını gizler
Düdüğüyle köy kokusu salınır kamaralarından
Güvertesinden de fakirliği...
Öksürük seslerine karışır el sallamalar

Bir özleyen göz attı anı köşelerine
Seslerine kapıyı çocuk yürekler açtı
Gönül üzülüyorken ilhamından gidene
Gençlik dileklerine bir aşık güller saçtı

Ağaç gölgelerinde selâm aramışlığın

İlk doğuşum,
Bir çocuğun ağzından çıkan süt kokulu nefesti.
Rüzgârla aynı dili konuşurdum,
Taşlara yüz çizdim, bulutlara isim verdim.
Her şey bana aitti,