Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Saç örgülerimde kaldı
akasya yapraklarının geliyor, gelmiyor telaşesi.
Yol gözleyen bekleyişlerim
müjdesine koşarken
kalbim yüzümde atardı.

Ahımda ikrarım yok
Açıp solmaya geldim
Acıma az kahır çok
Aklı bulmaya geldim

Derdim insan olmaktır

hayal mi...
çocukların neşesi koşuyor bahçeme
tam da sonbahar renklerinde
yolların adımları ezberli
seslensem gelir mi ki yine.

Gel ey aşk, gel ki hafiflesin kalbimiz
Ne varsa eskiden, ne varsa yarından
Hepsi sen ol, hepsi biz.

Bir sigara içimi sürsün efkârım
Kanayan yaralar kabuk bağlasın aşk!

Yar elinden halim derdi günahım
Boran vurdu başım haralandı gel
Ömrün hakkı için bekletme artık
Sabır taşı gönlüm paralandı gel

Gelme gidesiye
Işığa yakalanmış gözlerinle gel
Tut ellerini sevginin
Kalbinin sesi
Umudun neşesiyle gel

Akıl tutulmazsa doğruya varır.Gldn
*Doğru yanlıştan sonraki durakta bekler.Gldn
*Mühürlenen kalp aklı zorlar.Gldn
*Acizlik ve korku zorbalık yaratırsa, suç vardır demektir.Gldn.
*Farklıyız elbette; sen,sende olmayanı pazarlama derdindesin.
Ben,bende olanı arayıp bulma derdindeyim.

*Hep azarlayan baba sevilir sayılır mı? Korkutarak öyle olacağını sananlar yanılıyorlar; dünya sevgi üzerine kurulmuş; ateş,zehir,şiddet onu ve içindekileri de yok eder.gldn

*İçimizdeki ses umut şarkıları söylemeli; kavgayla değil,sevgiyle var olmayı seçtik çünkü.gldn

*Şimşek çakar,gök gürler ve ardından yağmur bekleriz...yağmazsa deriz ki"yine kandırdı” Her gürlemeye aldırış etmemeyi öğreniriz böylece.gldn

Bir özleyen göz attı anı köşelerine
Seslerine kapıyı çocuk yürekler açtı
Gönül üzülüyorken ilhamından gidene
Gençlik dileklerine bir aşık güller saçtı

Ağaç gölgelerinde selâm aramışlığın

İlk doğuşum,
Bir çocuğun ağzından çıkan süt kokulu nefesti.
Rüzgârla aynı dili konuşurdum,
Taşlara yüz çizdim, bulutlara isim verdim.
Her şey bana aitti,