Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Bir avuç sevgiyle akan sular durur
Hele bir af dile...
Hele bir af et!
Ve dönüp bir bak kendine
O sen misin!
Ve umdukların sende de var mı

Biraz Beklesin

bugün kendime denk geldim
mutfakta, yarı uykulu halde
cezveyi elime almışım ama su koymayı unutmuşum
klasik...

Denize götür beni evlât
Su sesine...
Ağaçların mevsimine...
Sevdiğim renklere...
Sessizliğin izlerine götür
Yorulmuşsa da dermanım

bir derin mavin
bir de kirlenmemiş yeşilin için
vurgunum sana Zonguldak.

yokuşların nefes
inişlerin derman istese de

Bir giden vardır elbet el sallayışlarının ardında.
Giden, gittiğini sanarak unutmaya çalışırken, el sallayan gelmesini bekliyordur.
Kimbilir.
Çırpınan dalgaların sesi inadına körükler özlem ateşini;
buz kesen hava yüreğini tutuşturur.
Oysa el sallamayı hiç hesaba katmamış, anılarını bıraktığı bu şehirde yıllar sonra o günlerini yaşayacağını hayal bile etmemiştir.

Güfte, öneri üzerine iki farklı şekilde yeniden yazıldı. İlki, en altta.

1.
Her neşemin ardına gözyaşını getirme
Kahrımı çeker diye sabrıma yük ekleme

1
Bir gündü öylesine
Güneşi ısıtma derdinde
Manzarası seyirde
Yanımda sevgi...
Ellerimde huzur...

Yaşamak, uzun bir şarkı
Bazen coşkulu,bazen hüzünlü
Bazen de unutulan.
Nefestir,sevinçtir aşkı yaşadığında
Anıdır,bugünden yarına kalan

her dilde ayrı yüreğin sesi
her yürekte başka seslerin sesi
konuştukça kimi renklenir,
kimi solar anılarında.
ezberlenen rollerde;
her birimizin farklı hikayesi

Harflerimde korku sessizliği
nasıl haykıracağım
dilim dolaşıyor vicdansız sonuçlardan
cevapsız sorularım boğuluyor.