Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Dinle ata sözünü Ata'nın izinde ol
Minnet etme kimseye sırta biner demişler
Kıymetini yitirmez yere düşen altın ol
Kötülüğün zararı cana kalır demişler

Döner dünyanın çarkı varla yoğu anlamaz

Yanlışından geçer doğrular
Sevaplar günahından
Can acısı merhameti doğurur
Dürüstlük aldanmaktan
Boşuna değildir hiçbir şey
Şikayetin varsa

Desem ki
Hiç yaşamamış gibiyim
Şu andan başka
Siz de
Öyleyiz mi dersiniz

DEYİŞ
Ezelden kaderi alna yazmışlar
Okusan bir türlü okumasan da
Ayrılık derdine umut katmışlar
İnansan bir türlü inanmasan da

İçimdeki hasretin karlı dağın dumanı
Gel artık uzakların hicabı sona ersin
İnsaf eyle ne olur yok mu gönlün gumanı
Nefessiz tuzakların türabı sona ersin

Avutan dualara inanıp durduk
Olmazı olur kıldık emre itaatten
Namluya sürülen mermi olduk başkası hüneriyle
Hedef, uzaktan kumandalı tetikte
Şeref defterine yazılma hevesini
cennet vaadiyle büyüttük

Korkunun titrettiği cesaretlerin
yıkılışını gördüm
yoksulluğun sofrasında
Zehir kusan hırsların bacalarına
gül sundulardı
ekmek kapısı kandırmacasıyla

Temmuza yakalanmıştı doğduğum gün
Ontemmuz’un aydınlık yüzüne açılmıştı gözlerim
yedi yaşımda fark ediyorum
ihtilal karanlığında komşu kapıları açık..
sevgilerin en güzeli bahçe gölgelerinde
selamların karşılığı bereketli…

Yıl bin dokuz yüz altmış
Mayısın yirmi yedisi
İşıkların karartıldığı
Fısıltıların saklandığı
Sokak oyunlarımızın yaşanmadığı gündü
O gün, kılıçlar çekilmiş, tanklar yürüyordu

Cevabın neyse hiç sormadım say
Ne bildiğimsin ne bilmediğim
Yazmam yeninin silmişlerini
Okudum çünkü eskilerinden
Yer bulunmuyor güne dünlerden