Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

"Zulmünü arttıran çabuk zeval bulur. Anadolu sözü.
_____
Ortak olma her şerre vicdanın yolu Hak'tır
Kibrine yenilenler hakka hile katmıştır
Korku dağlar bekletir yanlışa kapı açar
Allah sevgisi olan doğruyu bulacaktır

bir derin mavin
bir de gözlerimdeki yeşil için
vurgunum sana Zonguldak.

yokuşlarında nefes...
inişlerinde derman bitse de

Dilimde bıraktığın fikrimin ince gülü
Mevsim bahardan geçmiş kışa varıyor yıllar
Incinen gururumun ötmüyor şen bülbülü
Konmuyor dallarına bahar gibi umutlar

Söylesem dinler misin can niye yanıyor
Yanıyor ve neden hiç sönmüyor
Sönmeyen yanından kırıldı kalbim
Kalbimde çoğaldı imdat seslerim

__Hayallere kapılan yüreğinle,
___Hazanda bahara koştun.
Yanıldın...
Bilemedin kışların tufanını,
Pusulasız yollara savruldun.

Yaşadıkça;
Çok sular geçer köprülerin altından
Çok kilimler dokunur.
Ve yutulur büyük lokmalar;
Büyük konuşmalara inat.
Nefesle başlar, nefesle biter keder

Dün gibi geçip gider zaman
Yürüdüğün yollar
Geçtiğin köprüler aynı olsa da
Aynı değildir attığın adımlar.

yaşamak
başarıdır, yenilgiyi kabullenmek gibi
gönülden alıyorum nefeslerini
bazen yorgun, bazan doludizgin
bazen de yas, saatleri geçmeyen
oldukça güçlüyüm dayanmaktan yana

Şimdi gitme zamanı
İsimsiz yollarından
selamsız yalnızlığa selam vermeye
Kırık kalbimin dikiş tutmayan yeminlerini
yenilemeye

Yaşam, bir hikayedir sonunu bilemediğimiz. Bilsek de, göremediğimiz bu sonu ne erteleyebilir, ne de değiştirebiliriz. Öyleyse iyi okuyalım onu; umutla, sabırla, akıl ve vicdanla; sevenler, inananlar bizden yana yanılmasınlar.
“Göründüğü gibi değilmiş meğer” dediğiniz çok olmuştur elbet. Olayın içine girdikçe görürsünüz; üzülür, hayal kırıklığı yaşarsınız. Dersiniz ki, bu kadar sevme, inanma, güvenme… Ben de diyorum ki, kim ne yaparsa kendine yapar; iyiliği de, kötülüğü de, hesap kitabı da kendine döner kalbindekini ektiğince. Olan sizin umutlarınıza, beslediğiniz sevginize olur o başka…Ağzıyla kuş tutsa da gözünüzde yoktur artık. O kazanırken siz onun kaybettiklerine eklenseniz de önemli değildir. Hatta farkına bile varmaz bunun. Kazanmak yeter ona.Ta ki bir şans daha istediğinde kaybedeceğini anlayana kadar. O gün, su gibi akar gelir.
Göründüğü gibi olmamak, kazanmanın yolunda her şey mubah sayıldığından mı ki. Oysa mızrak çuvala sığmaz; bir gün mutlaka delinir. Görünür, doğru sandığın yanlışlar ve eninde sonunda ortaya döker açığını gözleyenler, ya da işine öyle gelenler tarafından. Cevap veremezsin. Versen, daha da delinir çuval. Bilirsin.
Ne ah almalı, ne de yalan söylemeli yaşamın hikayesini okurken; sonu ancak o zaman güzel biter belki.