Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Senli yaşanmayan saatler
yüzüme dost
neşeme düşman
kırık bir kalp
ve susmayan
o şarkı

Yas ertesi
donuyor gülüşlerim cam arkalarında
Derinliklerin öfkesini büyütüyor
kalpsiz nutuk ustaları

Olan param elma şekeri sevmiyor artık
İsteyen çocuk olmadıydım zaten
Hiç yoktan sevdimdi gofreti kader kısmette
Özgür sokakların özgür oyunları da anılara kaldı

Özlemin limansız gemileri
Fırtınalara tutuldu
Vurdu yakasız uykularıma
Açılmıyor gecenin düğmeleri
Çığlıklarımı seyrettirdi
Yalnız odaların hayal görüntülerinde

Yazılmayan Şiirler

Kayıplarda yüreğim yeminlere yaralı
Gönlümün yüklerine gönül koyan vefasız
Ahtın boşuna diyor ele verilen sevgi
En başından biliyor alın yazım karalı

Sonbahar hüznü gibi salma yüreğini gözlerine
Solan yapraklar gibi içine dökülme
Hangi fırtına estirdiyse öfkeni
Git ona dökül güz yağmurları gibi

Yalnızlık saklandığı yerden görünürmüş

karar verdim adını kalbimden sökeceğim
saçımdaki akları yüzümde çizgileri
ömrümün hatırına görmezden geleceğim
seni maziye gömüp yeniden seveceğim

acı veren günleri kaderden bileceğim

1-
Sevginin ederi kaça bölünür
Her biri ne eder,neyle değişir
Gizlesen içinde dışa görünür
Seni dinlemez hiç boşa söyleşir.

eli cebinde adımlarla nereye böyle
ağlayanı yok dalgaların deliliğine kanma sakın
kayalarda biten özgürlüklerini kıskanma

yanık mendil kokusuyla sil gözyaşlarını
incir ağacındaki izleri arama

Yoksul karanlığına daldı ruhum
Gecelerden vazgeçmiyor günler
Sözlerin hançer yarası
Kanıyor yüreğimde her kelimesi
Gözlerimde tükeniyor beklemeler