Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Öncelik, konuşmadan duysun sesini
İçinin aynası olmalı dışın
Aklına geleni verir sonuçlar
Mucize anlarıdır aldığın her nefes
Ölüme bir kez doğarsın

film gibi değildir hayat
olması gereken olmuyordur
ya da rüya gibidir her şey ayaklarını yerden kesen.
ne o olmayanı keder et kendine
ne de o rüyaya bel bağla
keder, seni tüketir sadece kendini çoğaltarak

Gazipaşa Caddesi

Günlerden sonra düştü yolum...
İlk kez görüyormuşcasına baktım uzaktan
Okumaya çalıştım unuttuklarımı
Kalabalığının telaşeli selamsızlığını seyrettim.

Hadi aç pencereni
Nasibin el sallıyor sabah güneşinde
Kuşlar yeni bir şarkıya geçti çoktan
Ağaçlar en yeşiliyle dinlemeye koyuldu

Şiirlere sığındı konuşmayan sözlerim
susmasa şikâyeti nefeslere koşacak
sarılacak boynuna pusuda gerçeklerim
sevinç yolunu bulup yatağından akacak

Saç örgülerimde kaldı
akasya yapraklarının geliyor, gelmiyor telaşesi.
Yol gözleyen bekleyişlerim
müjdesine koşarken
kalbim yüzümde atardı.

Ahımda ikrarım yok
Açıp solmaya geldim
Acıma az kahır çok
Aklı bulmaya geldim

Derdim insan olmaktır

hayal mi...
çocukların neşesi koşuyor bahçeme
tam da sonbahar renklerinde
yolların adımları ezberli
seslensem gelir mi ki yine.