Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

kayboluşlara sakladığın vicdanını;
duyup, duymazdan gelmeye alıştırma!
anladığımıza başka anlam yüklemeye...
görünen hikayesini başka dille ezberlemeye de...
ezber bozulduğunda, sen de bizden olacaksın çünkü!

Özlemler yaşanıyor akasya kokularda
Sessizliğe bürünmüş selamet duaları
Geleceği virane terkedilmiş evlerin
Saklılara sarılmış unutulan yalnızlık

havada yürek üşüten bir poyraz,
sevdiğin saçlarımın üzerine esiyor.
gözlerim...ıslak ıslak
özlem yangınlarımı anlatıyor.
sahilde yürüyorum...
yüreğim üşüse de

Saklanarak geçiyorsun şiirlerimden
Heceye düşen akşamlarımdan
Hep yanımda olsan da
yalnızlığımı gören olmaz sende
Hüznümden hiç bıkmadın ki
Açmadın ki hiç kapılarını

Sensizlik ağlatır yalnızlığımı
Yorgun bakışlarla ufka dalarım
Özlemin üşütür akşamlarımı
Sönmüş yangınlarda seni ararım

Yolumu kaybettim aç Yollarımı

sen gözlerimdeyken
perdesi açılır içimin
sevinçler koltuğuna kurulur
muhabbet çayları demlenir keyfime
misafiri olurum gurbet şarkılarının
dudaklarıma mey dokunur gizlice

(Güfte-)Çare Bulunmaz

sen çöl ortasında açan gülümsün
ben kalabalıkta görmediğin yüz
sen hayallerimde yalan yanımsın

sen çöl ortasında kalan yalnızlığımsın
ben kalabalığa düşen görmediğin yüz
sen gerçeğimde büyüyen yalanlarımsın
ben mevsimsiz baharında unuttuğun güz

ne yapsan ne etsen de ah! çare bulunmaz

Çatılan kaşlarından bakışı nâz sanırdım
Umut ile beklerken yılları az sanırdım Uzaklarda kalışın sabrı eyledi ahir
Ayan olan aşkımın adını râz sanırdım

Vuslatın günlerinde kışlara yaz cemalin
Vakitsiz gidişine aha niyazdı zahir

s/an ki,
seni düşündüğümde
kaybedeceğim korkusuyla
ben de seninle y/anıyorum.
b/aşka söz y/ok
özleme düştüğümde.