Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Milletimin ruhunda bağımsızlık hayali
Erişti aydınlığa karanlığı yırtarak Atatürk'ün izinde, umutla dolu kalbi Cumhuriyete doğdu yarını yaratarak.

Zincirlerini kıran özgürlük çiçekleri Yüreklerde sevinçle bayrak olarak açtı
Zaferin inancıyla Cumhuriyet hevesi

senin tanımadığın bir ben var bende
göremediğin kadar gözünün önünde
duyamadığın kadar kulaklarındayım
göremezsin...duyamazsın..
çünkü sen, ben olamadın

Heybeti soyuluyor
Üşür çaresizliği
Kapanın elinde
Yamaçları hayrat

Başı

Annemin gülüşlerinde gördüm keder gizlemeyi
Yoklukta var olmanın kadınlık hünerini
Ateşe su,öfkeye duvar olmayı.

Annemin susmalarında duydum isyan çığlıklarını
O susuşlar ki yürek çatlatan...

Son nefese dayandığında ömür
Elde var sıfır...
Gelişler aynı yoldan
Gidişler aynı candan vazgeçer

Pişmanlığa düştüğünde

düşürme gözlerini anıların üstüne
hayalin dallarına gölgeni asmalısın
sanma can kırıkları tutunur yüreğine
kanayan yaraları umutla sarmalısın

hevesle istediğin bekleneni bekletme

.
yengeç dişleri arasına sıkışan yürekleri
köpüklerle kurtarmaya çalışırken
kaya diplerine çekilen duygulara
dalgalardan medet umduruyor

Gül deme sakın bana canda kırıklarım var
Can kırığım gizlide kapanmıyor yaralar

Derman isteme benden kalmadı ki mecalim
İstediğin dermana el vermiyor sabırlar

akşam hüzne sarılır
hüzün yaşlı gözlere...
görünenin ötesinde
bir şehir belirir ansızın
ışıklarında umut
karanlığında yıldızlar çoğalır.

Senle olmuş canlara özletirsin kendini
Çekilen halaylarda davullu zurnalarda
Hele güllü bahçeler dikensiz avlularda
Hiç çıkmıyor akıldan çağırırsın gideni