Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Bakışların
Korkak güvercin ürkekliğinde

Kömür yolculuğuna mecbur
Sarı baretlilerin

virgüllerle yaşanıyor hayat;
affedişlere..
susuşlara..
renksizliğe..
bencilliğe..
ve de sevgisizliğe..

Bilirim,
Her bedende birikir yorgunluk
Omuzlar çöker,
Ağırlaşır başlar.
Belki de hiç saymadın kaç baharın geçti,

Karanlığımdan çıktığımsın
İlk yağmurusun kuraklığımın
Ben seninle can buluyorum sevgili
Seninle aşkı dokuyorum bizli şarkılarda
Seninle düşüyor saçlarıma yıldızlar
Ben seninle yaşıyorum sevgili

canım,
sensizliğimde bensiz!

kulpu elimde testi kırık
kilimim yersizliğe kısa
ekerim de, biçtiğim

düşersin yola dersin, ''bi gidem..
gidem de şu şehri bir özlesem''
gittim ve özledim.
hatta dedim ki;
isini,sisini bile torbaya koyup
gittiğim yere ben'le götürsem.

yıl bin dokuz yüz elli üç
Temmuz yirmi ikide
açmışım gözlerimi
amele birliğinde.

üçüncü çocuk

Şarkımız çalıyorken beni anıyor musun
Mazinin izlerine dalıp gidiyor musun
Aşk dolu mektupların hâlâ saklı içimde
Bitmeyen ayrılığa yanıp ağlıyor musun
Mazinin izlerine dalıp gidiyor musun

Uzaklığın kar etmiyor,
yakınlığından ayrı kalmaya
Kar ister küllerinden tutuşan yangınlarım.
Baharlarım yağmur olmanı bekliyor.
Bu vazgeçişlerin de yetmiyor inan;
yokluğunu avutan mektupların hala okunurken .

gelme
gel dediğimi duymadığın günlerin inadına
burcu burcu kokarken akasyalı mahalleler
sen goblen perdeli evlerin büyüsüne kapıldın
yanlışlığın sırtına o kadar ağır gelmişsin ki
gelip yufka yüreğimin kapısına yığıldın..