Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

dokunma ıssızlığımın kalabalıklığına
dokunma gecelerimin aylak uykusuzluğuna
dokunma senden umudunu kesen
uzak duruşlarımın yakınlığına
dokunma... dokunduğunda fırtınalar esiyor;
unutamadığım unuttum sandığına.

çevrildi yolsuz dereler
sefersiz trenler gidişlere gitti..
pişmanlığın kapısı hep açık kalsa da
sus'lara koştu öfkeler
unutmalar dizüstü yürüse de
dönüşleri bekler affedişler

Gel bakalım arkadaş otur şöyle yanıma
Bir çift lafım var sana dökülsün lisanıma
Gözlerin kötü bakar döner olmuş havaya
Hiç gocunma boşuna sonra kalırsın yaya

güneşe hapsedin karanlıkları;
gözler açılsın aydınlığından.
alı yeşili moru görsün...
farklılığın güzelliğini görsün...
aldatmanın örttüğü kirleri görsün...
beklenen günler artık ersin sabaha;

gitmeleri seviyor bu şehir
unutulmaları...unutturmayı...
hüneridir;yokluğunu varlığında gizlemek
üç maymunu oynuyor güpegündüz sorgularda
hayatın yükünü, ezilende bırakıyor.

Yaptığın zulümde adın kalacak
Ünvanı koltukla değişemezsin
Çapulcu dediğin övgüm olacak
Altını çamurla değişemezsin.

Gülerken ısıran diller susacak

Büyümesin çocukluğunuz
oynayıp dursun günlerin telaşıyla
Yürek sıkışıklığında
kirazdan küpelerin neşesini hatırlasın
eylemlerin zafer muştusuyla adımladığı
alınterinin yüz akıyla çıktığı meydanlarda

temmuz sıcağında
buz kesti acıya faryatlar.
gözyaşları akarken
kurudu umudun filizleri.
öfke sıkıştıkça
yıkmak istedi

Meyhene havalarında kimi
Kimi model karıştırıyor
Kumaşına göre
Ne pişireyim derdinde
Zengin mutfağı

henüz körpe fidandım sipere yattığımda
ala boyandı çiçek kuruyan toprağımda
biz ölüme gitmedik şehit olmaktı murat
feda edilen canlar bayraktı vatanımda