Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

nice düğün sofralarında dolaştın elden ele
nice bayramlarda sevincin ortağı..
nice tarla dönüşlerinin dinlencesi..
nice yoldan gelmişlerin karşılayanı..
nice susamışların canı oldun
kana kana içtiler senden

b/akma öyle kaf dağından
senden küçük değil kimse
gören gözler on binlerce
susuyorlar her nedense

sanma devran aynı döner

hüznün kucağında saklanan
anı fotoğrafları,
daha rengini soldurmamış
bakışlarıma umut arıyorken,
ellerin ellerime uzanmıyordu.

Adı üstünde; ''baba''
Sessiz başlar
Sesli biter kifayeti
Tıpkı''ana''gibi.
Duvar olur yaslanırsın
Su olur akarsın.

adında kalan sevinçlerin
burukluğunda yaşanıyor günler
kilitleri paslı evlerin kapıları kapalı
özlemin çöreklendiği kabullenişle
anılarını yaşar olduk geleceksizliğin

son durağa az kalsa da, bekle…
bitmedi ki sildiklerin
topladıklarınsa hep eksik
öfkem dağlardan inmeli
hasretim çiçeklenmeli
sönmeli yaktığın umutlar ki,

Bu yorgunluk,
koşacağımızın dinlencesi
Susmak,
haykıracağımızın öncesi
Şimdilik,
sakladığımız inancı büyütüyoruz

adaletin huzuru adaletsiz sağlanmaz
gönüller hoş olmazsa nifak dili bağlanmaz
adamına güvenip fikrime güvenmezsen
istenmeyen ölünün arkasından ağlanmaz

al takkeyi ver külah değişim böyle olmaz

Utanç duydu kırmızı can bedeline
Ay yıldız şerefine yutkundu acı
Taşa döndü analar inanç diliyle
Çatlıyor sabır taşı iki yüzlüden

Bağladılar kolları dinle imanla

sözler ezberlendikçe,
mühürlendi cümleler;
acıyı anlatamaz olduk.
vicdan yalnızlaştıkça,
direnmeye alıştı kabullenişler;
yansak da cayır cayır,