Gülcan Arıkan Şiirleri - Şair Gülcan Arıkan

Herkesin var yarım kalan hikayesi,
kiminin kalbinde eli,
kiminin hep hayalde kalan,
Bir türlü olduramadığı düşlerinde beyni...

Herkesin var bir alacağı hayattan,

Keşke bulabilseydi insan
Çaresini çaresizliğin,
Olurunu en olmazın,
Ömrüne sebep olanın,
Gönlünde ıssız kalanın...
Kayıp sayfalarını

Bilseydi insan ayrılık var,
Sevmelere kalkışır mıydı hiç?

Bilseydi insan hasret var,
Kavuşmalara aldanır mıydı hiç?

Kimse kimseyi sevmedi,
Zaman geçti sadece...
Kimse kimseye dönmedi,
Hasret büyüdü sadece...
Kimse kimseyi anlamadi,
Kimse kimsenin olmadi,

Çiçekli bahçelerden geldi
Yüzünde tebessüm...
Yüzünde neşe,
Misafirim oldu bugün
Konuştuk, dertleştik de çokça
Ne oldu dedik geçmişteki o cimcime kıza

Bunlar sana son satırlarım
ister şiir gibi oku
İstersen mektup
Bunlar sana son satırlarım
Bu satırlara emanet ediyorum hatıralarımızı
Kapatacağım birazdan sayfayı

Her şehrin vardır bir huyu,
Her eşyanın,her insanın...
Vardır bir adeti her yörenin,
Buranın huyu sevgidendir
Sevdadır adeti bu memleketin
Bunu ben kırk yaşımda öğrendim

Başını koyunca yastığa
Gecenin karanlığında
Yapabildiklerini düşün mutlu ol
Yapamadıkların için ağlama...

Herşey senin elinde değil

Biliyorum beni anlamayacaksınız,
Gözlerime bakmaya korkuyorsunuz…
Oysa bir zamanlar o gözlerde
sadece o gözlerde buluşurdunuz.
İkinizin ortak umuduydum belki de,
Fırtınalardan kaçtığınız her an,

Ne gemiler yaktım sayısını bilemedim.
Aldım hayatı karşıma,sillesini sayamadım.
Korkunun faydası yok ecele,
Ecel geldi kaçamadım.
Dünya bir han,insan icinde yolcu...
Pembeyi de tanıdım,griyi de...