Bir ev en önemli tanığıdır
Maziyle arandaki mahkemenin
Ev deyip geçme,
Bir ev çok ötedir dört duvardan,
Pencereden, kapıdan...
Zamanlardan birinde,
Evvel zamandan da önce,
Bir kadın yasarmış küçücük bedeniyle,
Siirleri, öyküleri varmis, severmis yazmayı
Hem sevmiş yaşamayı
Hem de bütün insanlari,
Yokluğunda bir mektup yazıyorum
Yokluğumda okur,belki anlarsın beni
Belki de sana değil kendime yazıyorum
Hiçbir adrese postalanmamış
Onlarca mektuptan sadece biri...
Belki de geçmez eline bu satırlar
Yarım bir tentenin arkasından
Gördüğüm telaşlı ayaklar
Bir sağa bir sola gider
Kim bilir hangisinin
Hangi çok önemli telaşı var
Üsküdar'da bir akşam
Bazen birşey acıtır canını,
Oldurmak istersin,olduramazsın
Bir eşikten atlamaya karar vermek,
Ya da pişman olmak
Hayatta atmadığın tüm adımlar için
Yolun hem sonuna hem başına yakın
Her yol kendi hikayesini yaşar,
Kimi yollar hüzünlüdür;
Sorgular yolcu hem kendini,
Hem ardında kalanları...
Kimi yollar hasret kokar buram buram;
Hem yola hem de yolu gidene...
Bazen yol bitti zannedersin
Yollar değil aslında biten sadece sensin
Nasıl hatırlamıyorsan doğduğun günü
Nasıl da bilmiyorsan öleceğin günü
Bazen bütün yapılacak işler bitti zannedersin
Hayatın işleri değil aslında, biten sadece sensin
Çok kırılmıştın,
kendi kırgınlığımdan tanımıştım seni
Aynı şeyler olmasa da yaşadıklarımız
Çok da farklı sayılmazdı
Zamana heba ettiğimiz yıllarımız
Hızla yaşanmış bir ömrün son değil belki
Balkonunda oturup
amcalarımın kasetlerini dinlediğim,
bahçesindeki merdivenlerinde
karınca besleyip,
yerdeki karelerinde seksek oynadığım,
İstanbul'dan gelecek haberleri
Bir halk düşün ki
En onurlu,en güzel davasıdır hürriyet
Bir halk düşün ki yaşamış küçuk umutlarla
büyük bedeller ödeyerek...
Düşmanları çok oldu,olur da tabii ilelebet
Işık sevmez karanlıklar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!