Gülcan Arıkan Şiirleri - Şair Gülcan Arıkan

Gözün aydın sevdiğim
Hikayemizi sen bitirdin
Haklı sebeplerin vardı kendince
İlk cümlesini yazan da
Son noktayı koyan da sendin bu hikayede
Belki sevgim sana ağır geldi

Bir ince sızı
Oyalar belki bugün bizi
Yarın da oyalar belki biraz
Sonra birikir sızılar...
Bir bakmışsın hasretin acısı düşen payına
Oysa hayat uzun uzun özlemek için ne kadar kısa...

Tek üzdüğün kendin değilmişsin hayatta
Senin üzdüklerin de varmış
Dinle de bir gör
Anlatsınlar da anla
Tek üzdüğün sen değilmişsin bu hayatta
Sen de üzmüşsün bir hayli

Bütün samimiyetimle
Samimiyetsiz sözler söylemişim kendime
Bütün iyi niyetlerimle,
Büyük kötülükler etmişim kendime
Bütün mutlu hislerimle
Hep ağlamışım kendi içime

Sabahın 8'i
Taş köprü
Ben ve martı sesleri...
Ben yorgun
Martılar umutlu
Taş köprü yanıbaşında yükselen binalardan endişeli...

İkimiz de geldik yolun sonuna
Hani nasıl biterdi eskiden haberler
Bize ayrılan sürenin geldik sonuna
Şimdi bir garip veda havası payımıza düşen
Şimdi bir sonbahar hüznü kaldı defterde
Yazılacak şeyler gibi tükendi

Bak gördün mü
Hepsi terketti seni
Üzülme zaten onlar gitmek için gelmişti
Sen devam et yazmaya
Sevmeye ve inanmaya
Sen de böylesin işte

Sen yumdun,ben saklandım,
Yıllar hızla geçmez sandım,
Bu oyunda sen kazandın,
Sobeledin hayat beni.

Önüm,arkam,sağım solum,

Kıymetini bilemedik o güzel günlerin
Günler güneş günler çiçekti
Sahip olduğumuz yürekleri tutamadık
Hiç ulaşamayacaklarımıza hep hasret kaldık
Kıymetini bilemedik o güzel günlerin
Bir yanımızla sevgiye hep aç

Oynadın mı biraz
Oyalandin mı biraz da
Dinginleş biraz,
artık yavaşla...
Gemi yükünü topladı
Kimse kalmadı artık bu limanda