Gülcan Arıkan Şiirleri - Şair Gülcan Arıkan

Balkonunda oturup
amcalarımın kasetlerini dinlediğim,
bahçesindeki merdivenlerinde
karınca besleyip,
yerdeki karelerinde seksek oynadığım,
İstanbul'dan gelecek haberleri

Bir halk düşün ki
En onurlu,en güzel davasıdır hürriyet
Bir halk düşün ki yaşamış küçuk umutlarla
büyük bedeller ödeyerek...
Düşmanları çok oldu,olur da tabii ilelebet
Işık sevmez karanlıklar

Sensiz dünyamda seni anlatmak istiyorum,
Gözümün önünden hiç gitmiyor
Bir gün kafanın üzerinde sepetle dolaşırken
başka çocukların seni simitçi zannedip yanına koştukları,
Yahut dişim ağrıdığında bayılma numarası yapıp
seni nasıl işlettiğim...

Derin yalnızlıklar doğurur acıyı,
Kimse bu kadar yalnız olmamalı...
Çıkmaz sokaklar yüzünden insan aramaktan yorulur.
Yorgunluk halinin;
En eziyetlisidir 'aramaktan yorulmak'
Kimse çıkmaz sokaklarda böylesi yorulmamalı.

Herseyi anlayabildim de
Anlam veremedim şu hayatta ben kendime
Savurdum sağa sola yüreğimi
Bulamadım sonra
Kırıntılarını bile...
İçine sevda biriktirip

Herkes doğuyor her gün,
Sen de 20 Kasım'da işte öyle doğmuştun
Tam da 40 yıl önce bugün,
Bebeklik, çocukluk derken,
Koştun koştun ve büyüdün erkenden.
Herkesi anladın,tanıdın herkesi de...

Bir dala takılmış bi çare şal gibiyim
Unutulmuş mu terkedilmiş mi bilinmez
Uçup gitmiş omuzlarından sevdanın
Takılmış gövdesine bir dalın
Ne hali var artık birini anlamaya
Ne de takati anlaşılmaya...

Düşüncemdeki sevgililer tek tek öldüğüne göre,
Geride kalanların düşüyle yaşamaktan başka çare yoksa,
Yaşamak bu kadar sancılı ve beklemek bu kadar anlamsızsa,
Ne sen farklı kaderimden, ne de kaderim farklıysa senden,
Yaşadığım hayattan aldığım tek ders şu olsa gerek;
Aldığım nefes değilmiş aslında beni yaşatan,

Sen giderken adımlarını unuttun bende,yarın sende kaldı,yarın bende... sen giderken bestelerini unuttun bende,sözler sende kaldı besteler bende.Sen giderken hikayelerini unuttun bende...yaşadıklarımız bende kaldı yaşayamadıklarımız sende.bu kadar telaşlı bu kadar acele gitme demiştim,neydi bu telaş bu acele...Bir veda bin bölünmüşlük,herbir şey herbir yerde.bu kadar telaşlı bu kadar acele...bize hep geç kaldın ama zamanından da çok önce gittin ecele.

Evler hatırlıyorum çocukluğumdan
Çıkıp geliyorlar aklıma zaman zaman
Dışardan sesi gelen bir okul zili bazen,
Bir horozun sesi bazen de uykumdan uyandıran,
Evler hatırlıyorum çocuklugumdan...