Gülcan Arıkan Şiirleri - Şair Gülcan Arıkan

Bazen fazla yorulur insan,
Hani fazla acıkır ya bazen ya da fazla susar suya...
Bunun gibidir aslında,
Bazen fazla yorulur insan,
Dinlenecek bir durak arar yolun ortasında...

Üç beş eşyan kaldı bende
Kırk yıl hatrın var cezvemde...
Ben bu dertle ölürdüm belki
Ölür mü insan bu yüzyılda
Onca sorumluluk varken
Ölür mü insan aşk acısından

Geceler uzun, gündüzler uzaktı
Yollar engebeli,engebeler tuzaktı
Zordu ulu orta konuşmak,
Hakkını aramak yasaktı,
İnsanca yaşamak şöyle dursun;
Nefes almanın zorluğunda sevdim seni...

Sen sana geldiğimi zannediyorsun
Aslında ben,senden gidiyorum bilmiyorsun
Herşeyin en güzeliydi yanında yaşanan
Bir masaldı sanki seninle yaşadığım zaman
Gölgesinde içmeden sarhoş olduğum tek insan
Sana geldiğimi zannediyorsun

Seni tanımadığım evrende,
sensizliği nasıl anlatacağım...
Seninle bölünen yalnızlığım,
tatlı bir meltem rüzgarına teslim,
Sanki bir gitsen kuruyacak ırmaklarım Sanki bir gitsen yanacak bütün ormanlarım...

Benden çok uzaklara gidiyorsun
Sevdiğim ben seni uzaktan da severim
Senin için rahat olsun..
Gidip de dönemezsen
Dönüp de bulamazsan
Emanetimdir sana şiirlerim

Sadece bir adım gelseydin bana
Ne bataklıkları aşıp gelmiştim ben sana
Sadece bir adım gelseydin bana
Gönlümün en güzel köşesini ayırmıştım ben sana
İncittigi yerden incinirmiş,
Kırdığı yerden kırılırmış insan bu hayatta

Her seferinde bu sefer son
yazmayacağım diyorum
Küçük bir çay ocağı
Eski bir iskemle
Sabahın ayazı
Buğulu camın içerisi sarı sıcak

Kahrolasın demiyorum ama
Üzül ikimize sen de,
Sende biraz hatrım kaldıysa...
Uykuların kaçsın bazı geceler
Uyan öyle susuz, yalnız ve ateşler içinde
Rüyalarına girsin ağlayan gözlerim,

Dağların tepesinde yüzün, O hiçbir zaman erişemediğim dağların,
Birtek ismin var cebimde,
Küçük bir kağıda yazılmış, Başka da tanımam seni, Arasam,sorsam seni birilerine, Kime sorsam 'o burda yok,hiç olmadı' diyor.
Birtek ismin var cebimde, dağların tepesinde yüzün, Gücüm yok seni bulmaya, Neredesin Simbrinza?
Kırk yıl yaşadım nerdeyse, İnsanoğlu hep bir telaş buna da yaşamak denirse, Okudum,izledim,yazdım da zaman zaman, İsmini duydum daha kırkıma basmadan, İsmini duydum ; derdime senmişsin derman, Giden zaman hep ömürden gidiyor, Vaktim yok seni bulmaya, Neredesin Simbrinza?