Gülcan Arıkan Şiirleri - Şair Gülcan Arıkan

Balkonunda oturup
amcalarımın kasetlerini dinlediğim,
bahçesindeki merdivenlerinde
karınca besleyip,
yerdeki karelerinde seksek oynadığım,
İstanbul'dan gelecek haberleri

Bir halk düşün ki
En onurlu,en güzel davasıdır hürriyet
Bir halk düşün ki yaşamış küçuk umutlarla
büyük bedeller ödeyerek...
Düşmanları çok oldu,olur da tabii ilelebet
Işık sevmez karanlıklar

Sensiz dünyamda seni anlatmak istiyorum,
Gözümün önünden hiç gitmiyor
Bir gün kafanın üzerinde sepetle dolaşırken
başka çocukların seni simitçi zannedip yanına koştukları,
Yahut dişim ağrıdığında bayılma numarası yapıp
seni nasıl işlettiğim...

Yaşamadım daha en güzel zamanları
Bu hikaye bir yerde yarım kaldı
Koklamadım tüm çiçeklerini kırlarının
Uğramadım sıcak şehirlerine ülkemin,
Tüm dağlarına tırmanmadım...
Tüm denizlerine girmedim...

İnsan derdine aşık olur mu
Biz kalbimizi acılara vermişiz
Nerde varsa ruhumuzu kırıp döken
Her defasında gidip onlardan sevgi dilenmişiz...
İnsan acısına aşık olur mu
Bizm ki aşk da değil belki

Derin yalnızlıklar doğurur acıyı,
Kimse bu kadar yalnız olmamalı...
Çıkmaz sokaklar yüzünden insan aramaktan yorulur.
Yorgunluk halinin;
En eziyetlisidir 'aramaktan yorulmak'
Kimse çıkmaz sokaklarda böylesi yorulmamalı.

Herkesi anlayabildim de
Anlam veremedim şu hayatta ben kendime
Savurdum sağa sola yüreğimi
Bulamadım sonra
Kırıntılarını bile...
İçine sevda biriktirip

Herkes doğuyor her gün,
Sen de 20 Kasım'da işte öyle doğmuştun
Tam da 40 yıl önce bugün,
Bebeklik, çocukluk derken,
Koştun koştun ve büyüdün erkenden.
Herkesi anladın,tanıdın herkesi de...

Bir dala takılmış bi çare şal gibiyim
Unutulmuş mu terkedilmiş mi bilinmez
Uçup gitmiş omuzlarından sevdanın
Takılmış gövdesine bir dalın
Ne hali var artık birini anlamaya
Ne de takati anlaşılmaya...

Bir vapurun balkonundan attığımız simit lokmalarını
havada dans ederek yakalayan martı da bizi sevmedi...
Hayat bizimle alay etti
Hiç kimsenin hiçbişeyin yoktu uzun uzadıya hatrı
Dünya o kadar hatır gönül işi bir yer değildi
kahve fallarında hep boş bir mutluluk vaadi...