Bir masada oturmuşuz babamla,
Biraz geçmişten biraz gelecekten...
Çaylar demli ince belli bardakta
Sohbet koyu, anlatılacak şeyler fazla...
Masanın bir ucunda o,bir ucunda ben
Hüzündür yazan şiiri,kalem bahane...
Gönüldür kırılan gövdesinden ,sitem bahane...
Kavusamamaktır asıl mesele,aşk bahane...
Ne yapsa insan hayatta,yalnızlığı kalır elinde sonunda...
Yalnızlığı kalır birgun ona yine,
Kalabalık bahane...
Bu sene yağmur sevdi bu kenti, koruyamadık mavisini yeşilini,beton döktük heryerine,biz sevmedik yağmur sevdi.
Bu sene yağmur terketmedi bu kenti.. Trafiği,kaosu,kalabalığı derken koruyamadık canım İstanbul seni...terkettik uğruna şarkılar,romanlar yazılan,hani Orhan Veli nin şiirlerinde dinlemelere doyamadığı gözü kapalı...ve Atilla İlhan'ın uğruna şiir yazdığı o canım Yağmur Kaçağı...caddelerini,sokaklarını terkettik kendi kaosumus içerisinde biz terkettik kendimiz gibi seni de...Bu sene yağmur terketmedi bu kenti.
Bu sene yağmur bu kentten vazgeçmedi.Ne çare oldu dertlere ne de yeni dert açtı başlara,kendi halinde,kendi yolunda yağdı, yağdı da gece gündüz hiç yorulmak bilmedi...
Kimse sen olmayacak
Senin ellerin,gözlerin
Hepsi sadece sana ait
Senden bir tane var
Sen gidersen başka olmayacak
Çiçek yüklemişim sırtıma
Sepet sepet,renk renk çiçekler,
Gitmek gerek bir an evvel
Şehir uyanmadan
Kalabalık dolmadan sokaklara
Gitmek gerek bir an evvel
Biraz huzur,biraz deniz başka ne için geldiniz...biraz sevgi biraz gönül başka ne için geldiniz...Biraz kadın,biraz adam ceketli ama ceketsiz...biraz doğru,biraz yalan başka ne için geldiniz...Düğünde oynadınız,ölene ağladınız,yol hiç bitmez sandınız,yollar bitirmek için,başka ne için geldiniz...
Bir gün sen 40 oldun diyecekler
İnanma onlara
sen bişey olmadin
İyi insandin,iyi insan oldun diyecekler
İnanma onlara
sen iyiden de kötüden de bişey anlamadin
Seni bıraktığım yerden sana döndüm,
Affet bu hayatta ben en çok seni üzdüm.
Kaygısız,tasasız bir hayatken yaşamak istediğim,
Elini bıraktığım yerde seni bulabilirim diye ,
sana geri döndüm.
Bıraktığın kalemle
Sana üç satır şiir yazacaktım
Mürekkep damladı sayfaya
Sayfada mürekkep ilmek ilmek,
Kalem ağladı yazamadım,
Ah bizi ne çok üzdün hayat
Ne çok şeye hasret bıraktın
Ne kadar belirsiz herşey
Herşey ne kadar bedbaht
Ah bizi ne çok üzdün hayat
Her birimiz ayrı yerde ama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!