Bir dolap olsa tek kapılı,
Girsem içine,kapatsan kapısını üzerime..
Hiç çıkmasam ordan,
Karanlık,sessiz olsa,kimse olmasa
yalnızlığım ve ben başbaşa…
affedebilir miyim bilmiyorum hayatı,
Senden sonra hikayeler topladım,
yarım kalmış her hikayeden birer kelime...
sonra kelimeleri topladım,
yarım kalmış cümleler...
yarım kalmış cümlelerle yarım kalmış paragraflar...
Başı olan sonu hiç gelmeyen hikayeler..
Bir varmış bir yokmuş,
Kendi gölgesinden korkan bir dev varmış,
Ne zaman yolda yürüse korkup;
tekrar evine kaçarmış...
Gölgesinin olmadığı bir yer arayıp durmuş,
Ne yaşalmış,ne yaşlanmış,
Sevdalı zamanlardan kalmaydı yalnızlığım,
Yalnızlığım hep büyük, hep derin, hep zavallı.
Yalnızlığım hep en kalabalıktı.
İnsanları anlamaktan vazgeçmişliğimin orta yerinde,
Bir omuz aramaktan çoktan vazgeçmişken,
Yollarda kurumuş yapraklar
Bulutlar öylesine yağmaya muteber
Kalınca sen biçare kendinle beraber
İstanbul geceleri zannetme ki olur sana yaver
Zannetme ki dermanın bu ışıklı geceler
Şehrin sokaklarını öyle mahsun ,
Bugünlerde başıma bela oldu yalnızlık,
Sabah kalkıyorum o karşımda,
Akşam yatıyorum onunla,
Şarkı dinliyorum yalnızlık,
Kitap okuyorum yalnızlık,
Olmayacak böyle diyorum,
Bardakta çay,kağıtta şiir,dilde söz yarım...
Gidilecek yol,okunacak roman,izlenecek film yarım.
Hiçbir zaman tam olmadı,olamadı insanoğlu.
Neresinden tutsan yarım,
Neresinden tutsan acıyla,hasretle yamalı... Beyinde düş, ruhta vicdan,kalpte sevda,
soluk aldığı nefes yarım...
Senle bir devrin ortasından geçtik.
Sokaklarda aşk vardı...
Yuvalarda sevgi.
Senle bir devrin ortasından geçtik.
Hayellerimizde gökyüzü vardı.
Bir ev en önemli tanığıdır
Maziyle arandaki mahkemenin
Ev deyip geçme,
Bir ev çok ötedir dört duvardan,
Pencereden, kapıdan...
İnsan mı ayak basan aynı toprağa
Çiçeği koparan,ağacı deviren
Yüzdüren gemiyi denizde
Uçağı göklerde süzdüren...
Yazan,çizen,
Seven, dövüşen ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!