Kanadı ruhum isyanlardayım,
Kalbimden göç ettim firardayım.
Hançerin saplı duruyor hala,
Kan revan içinde araftayım.
Hiç mi değerim yok,
Ben seni kalbimin en saf yerinde sakladım,
Kimsenin dokunamadığı bir umut gibi.
Geceler boyu seni düşündüm,
adını içimde taşıdım,
Bir gün duyarsın sanarak.
Kalbime doğruları değil, gölgeleri verdin ya sen,
Bir gülüşüne kandım, bir susuşunla yaralandım.
Yalanların sihir gibi esir aldı kalbimi,
Hem seni sevdiğimden, hem kendimden utandım.
Gidişlerin ezberimde, dönüşlerin yarım,
Yanına gelmek istedim,
En sessiz yerinde durmak,
Hiç konuşmadan acını bölüşmek istedim.
Ama anladım…
Bazı yaralar kalabalık istemez,
Ve bazı insanlar yalnız yas tutar.
Bir hikayem var dalgın gözlerimin ardında.
Bir hikaye ki, anlatılmaz satırlarda.
Yaram yarimdir, yarim yaramdır…
O yar ki, hem öldüren, hem yaralarım sarandır.
Gün gelir asi yel olur, ordan oraya savurur
Yalanlarının soğuğu hala yüreğimde.
Sanki, bitmeyen bir şarkının en acı notasına takılan
Yarım bir cümle gibi kaldım,.
Özlüyorum…
Ama lal oldu dilim, gururumdan değil sadece,
Korktum...
Bugün yeniden doğdum sanki…
Kendimi aldım karşıma,
Artık eski ben değilim.
Yaralarımdan utanan değil,
Onlardan güç alan bir kadınım şimdi.
Sana verdiğim değere yakışır şekilde
Davranmayı öğrendiğinde gel,
Yeniden tanışalım.
Ben artık eskisi gibi kör değilim,
Her sözün ağırlığını kalbimde tartıyorum.
Surlarım var benim…
Aşılmaz diye tabir edilen, güçlü surlarım…
Kimi zaman hırçın dalgaların dövdüğü,
Kimi zaman martıların uçuştuğu maviliklere bakan.
İstanbul’un fethi gibi zor aşılması.
Şahi Topu atsalar yıkılırım,
Gece Gözlü Esmerim…
Soğuk bir kış gününde, yaz sıcaklığıyla doldun gönlüme.
Beni kanatlandırdın,
Bulutların en doruğuna çıkardın sevginle…
Bakışların heycanım oldu, tir tir titredim…
Gün geldi korktum incitmekten,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!