Yalanlarının soğuğu hala yüreğimde.
Sanki, bitmeyen bir şarkının en acı notasına takılan
Yarım bir cümle gibi kaldım,.
Özlüyorum…
Ama lal oldu dilim, gururumdan değil sadece,
Korktum...
Bugün yeniden doğdum sanki…
Kendimi aldım karşıma,
Artık eski ben değilim.
Yaralarımdan utanan değil,
Onlardan güç alan bir kadınım şimdi.
Sana verdiğim değere yakışır şekilde
Davranmayı öğrendiğinde gel,
Yeniden tanışalım.
Ben artık eskisi gibi kör değilim,
Her sözün ağırlığını kalbimde tartıyorum.
Yanına gelmek istedim,
En sessiz yerinde durmak,
Hiç konuşmadan acını bölüşmek istedim.
Ama anladım…
Bazı yaralar kalabalık istemez,
Ve bazı insanlar yalnız yas tutar.
Seni kader mi gönderdi bana,
Nakış gibi işlendin birden bu cana.
Varlığın kalbime huzur verirken
Yokluğun Zulüm sanki, bitanem anlasana...
Dünyalar benim olur bir şans verirsen,
İçimde adınla çarpan susturamadığım bir kalp var,
Yokluğun bile sen kokuyor, özlemin içimde yanan kor.
İnanmak istediğim tek gerçek o kömür gözler,
Kalbim mesafelere inat hâlâ sen…
İçimde bu aşkla yapayalnız kalan ben.
Düşlerimde yüzün, en karanlık geceme ışık,
Ayrılık özlemeye engel değil,
Adını anmasam da içimde yankın var.
Gidişin susturmadı kalbimi,
Sadece daha sessiz sevmeyi öğretti bana.
Ayrılık sevmeye engel değil,
Kâlû belâdan beri birbirini tanıyan iki ruhtuk biz,
Aynı “evet”in yankısıyla düşmüştük bu dünyaya.
Sen benim kader diye sarıldığım yanılgı,
Ben senin uğrayıp geçtiğin bir dua…
Adını anmadan da bilirim seni,
Çünkü bazı yaralar isim taşımaz.
Dönüyorum...
Sana değil, bende yanan ateşine.
Aşkın bir döngü, ruhum bir sema,
Her kıvranışta biraz daha soyunur benliğim.
Düşünüyorum...
Kanatsız melek olur mu dersin,
bilki benim için sen meleklerden özelsin.
Sahip olduğun yüreğinle
Dünyalara değersin.
Ateşten gayri yakan var mı dersin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!