Bir adam var, dünyadan kopmuş,
Kendini unutmuş bir adam var.
Bu hikaye, kendini anlatır.
Belki hatırlatır ona.
Yok olmaz deme,
Sadece dinle,
Adını yine söylemeyeceğim.
Çünkü adın bir hece,
ama bıraktığın yara
koca bir ömür kadar uzun.
Seni sevmek kolaydı,
Zor olan kendimi senden söküp çıkaramamak.
O kor gibi bakışların dokundu ansızın,
Ah sol yanım alev aldı, sardı ince sızın.
O an zaman durdu sanki, tutuldum sadece,
Ah öylece bakakaldım, bir çift ela göze…
Küçücük bir notayla başladı her şey,
Bir nota, bir nota daha derken,
Yüreklerimizin ezgisi karıştı ritimlere,
Ruhumuzun coşkusunu bastıramaz olmuştuk.
Adeta sihirli bir müzik esir etmişti bedenlerimizi…
Önce ayaklarımız başladı,
Sanki tanıdık bir nefestin bana Kal-u Beladan
Gözlerindi yaşattı dejavu yine yandım.
Titreyen yüreğimdi, deli sevdi diye koptu kıyamet.
Münferit bir ateşti bilmedin canım yandı.
Sen de yan emi, benim gibi hercai aşkım
Ben Gül...
Adım çiçekten gelir ama köküm devrimdendir.
Toprağa yeri gelir zarafetle, yeri gelir kuvvetle tutunurum;
Çünkü ben Atatürk'ün aydınlığı ile yetişmiş,
Cumhuriyet kadınıyım.
Esmer geceye benzer yüzünün aydınlığı,
Bir gamzelik gülüşün, kalp çarpıntımı saklayan sır.
Sanki kader, adımlarımı yıllar önce yazmış,
Ruhum seni tanımış da
Ben geç kalmışım hatırlamaya.
Biz susalım sevdiğim,
Biz susalım gözlerimiz konuşsun.
Gururumuzun ardına sakladığımız düşleri,
Yıldız yıldız gök yüzünden toplayalım.
Söyleyelim sevdiğim,
Ben seni ilk gördüğüm an,
sanki bir sır açıldı içimde.
Bir kapı aralandı, evvel ezelden beri tanıyormuşcasına,
“işte” dedim, “kader buradan bakıyor.”
Gözlerin…
Adını her andığımda
İçimde bir deniz kabarıyor,
Dalgaları kalbime vuran,
Ve beni boğmayan…
Sana yüzüyor yüreğim.
Kömür gözlerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!