Kaderin önüne geçilmiyor arkadaş,
Sevmek yasaklanmış bana bir kere,
Ne yaparsam yapayım boş,
Olmuyor, olmuyor, olmuyor...
Akrep ve yelkovan ayrılığı gösteriyor,
Bir kış günü,
Gecenin en sessiz yerinde
Adını anmadan seni çağırıyorum,
Çünkü biliyorum,
Bazı özlemler söze gelince küçülür.
Yüreğimde hâlâ senin adımların var,
Gittiğin günden beri
Gecenin en sessiz yerinde adını çağırır kalbim,
Sanki yıldızlar duyup titrer, rüzgar bile susar.
Bir tek sen kalırsın geriye...
Aşkım; kalbimin en aydınlık yerine yazdığım
Gizli bir dua kadar saf.
Ben seni;
Ben seni sevmeyi kendimden bilmedim,
Sevdiren kimse, bilen O’dur dedim.
Adın dilime değil,
Ruhuma yazıldı önce, öyle sevdim.
Ben sana varmak için yola çıkmadım,
Yolun kendisi sen oldun.
Adın sınır demekmiş sevdiğim,
Ne olur ayrı diyarlara sürgün etme bizi,
Nasipte özlem olsa bile,
Ne olur kırıp dökme kalbimizi...
Aşkın kalbime kazınmış,
Bir adam var yüreğimde,
Gözlerine baktığımda girdabına çeken,
Okyanustan geniş yürekli.
Kimi gün sakin,
Dupduru berrak sular gibi güvenli,
Ben seni sevmeyi,
kimse bilmezken öğrendim.
Geceye sır oldun,
yüreğime mühür…
Ben seni içimde sakladım,
sen beni dışında unuttun.
Celladım değil, sultanım ol.
Aşk olsun sana çıkan her yol.
Neredeyiz, kimiz unutalım
Tek bedende biz olalım.
Orda öyle duruyorsun,
Niye bilmem gelmiyorsun.
Önce bir Ay doğdu aramıza,
Ne tam aydınlıktı,
ne tam gece…
Sözü olmayan bir suskunluk,
Adı konamayan bir yakınlık gibi
Kalbimizi aynı anda tuttu.
Çok değil az önceydi,
Bir yıldız kaydı gözlerimden,
Bir hayat söndü...
Tutmak istedim tutamadım,
Bir damla yaş olup süzüldü gözlerimden,
Silmek istedim silemedim...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!