Bir başlangıcın eşiğinde duruyor gibiyim seninle.
Ne geçmişin yükü omuzlarımızda ağır,
Ne de yarının belirsizliği korkutuyor beni.
Çünkü bazı insanlar gelir ve
İnsanın içindeki sessiz umutlara isim olur.
Sana bakınca büyük sözler kurmak istemiyorum.
Cevabı olmaz bazı soruların,
Anlamak istersin anlayamazsın.
Neden, niçin diye düşünmezsin,
Teslim olmak gelir içinden,
Oluruna bırakır, yaşarsın.
Nefsin durur ya bir an,
Asi yele kapılmış kuru yaprak gibiyim,
Tutunacak dalımdın, şimdi sensiz neyleyim.
Gönlümün bahçesinde aşkını büyütmüştüm,
Susuz solmasın diye gözyaşımı dökmüştüm...
Kim derdi ki sana böyle el gibi olacağım,
Çocukken mutlu sonla biten hikayeler anlattılar bize,
Ondan belki inandık her güzel söze.
Oysa çok farklıymış gerçekler,
Acıymış, acıtırmış öğrendik.
Kabuğun altında kanayan yaraların,
Çocukken koparıp attığımız kadar kolay atılmaması,
Çok zor geliyor gözlerine bakıp da
Başka bir adı söylemek...
Zoraki de olsa başka bir yol da yürümek,
Ne zalim bir kader bu Tanrım anlamıyorum,
Gururumdan belki de kendimden gidiyorum...
Ne ben benim artık ne de bu dünya aynı,
Bir zamanlar adını kalbimin tam ortasına yazmıştım.
Kimseler bilmezdi, ben bile yüksek sesle söyleyemezdim.
Seninle konuşurken sustuğum yerlerde
binlerce kelime çırpınırdı içimde,
sen bir tanesini bile duymadın.
Bir kabus serildi önüme,
Ve dünyam yasa büründü.
Ben ne yaşadıysam içimde,
Anlayamadın, anlatamadım.
Aşk bana ağır geldi belki,
Kapatma kalbini bir zindan gibi,
Gönül sarayına giren ben olam.
Çözülsün bağların bir çözülüş ki,
Seni bu korkudan vuran ben olam.
Dersin ki: "Bu dünya yalanla dolu,
Ben sana bu ömürden gelmedim canım,
Adın ruhuma üflendi ilk nefeste.
Henüz zaman yaratılmamışken bile,
Bir “biz” yazılıydı kader defterinde.
Aşkımız bir bakışa sığmadı,
Bir bedene, bir söze de...
Bir adam var yüreğimde,
Gözlerine baktığımda girdabına çeken,
Okyanustan geniş yürekli.
Kimi gün sakin,
Dupduru berrak sular gibi güvenli,
Bilmez ki huzur ararken, huzur veren…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!