Kapatma kalbini bir zindan gibi,
Gönül sarayına giren ben olam.
Çözülsün bağların bir çözülüş ki,
Seni bu korkudan vuran ben olam.
Dersin ki: "Bu dünya yalanla dolu,
Aşk dedikleri şey bir serap yolu."
Gör bak nasıl esermiş sevdanın yeli,
Karşında dağ gibi duran ben olam.
Kılıçtan keskindir çektiğin acı,
Bilirim, geçmemiş kalbinin hıncı.
Lakin bu dertlerin sensin ilacı,
Yarana merhemi süren ben olam.
İnanma sözüme, özüme inan,
Yansın bu uğurda saray ve zindan.
Korkarsın yeniden kırılmaktan, yar;
Sana o kalkanı ören ben olam.
Yazılsın adımız sevda katına,
Binelim umudun ak kanatına.
Kaderin o mağrur, sert inadına,
Aşkın bayrağını geren ben olam.
Yıkılsın ördüğün o taştan duvar,
Bu destan seninle menzile varar.
Sen sustun, konuşsun artık şu diyar;
Seni bu sevdaya karan ben olam.
8.6.2026
Gül KabacaoğluKayıt Tarihi : 9.06.2026 00:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!