Kitab-ı Aşk yazdım sana,
Kalu Bela'dan beri ezberimde.
Asırlardır beni hep aradın,
Bulduğun anda hiç anlamadın.
Okur yazar değil cahil kalbin,
Aşk cesaret ister sen kaybettin.
Yol yok olmuş yürüyor bu meczup,
İçi kor olmuş yanıyor bu meczup,
Ben ol da gör aşk ne eyledi beni,
Biçare aklım terk etti teni.
Şems'ini kaybetmiş pervane misali
Uçurumun kenarındayım.
Rüzgar savuruyor saçlarımı,
Tir tir titriyor bedenim,
Üşüyorum sanıyorum,
Oysa üşümüyor, düşüyorum.
Derken bir damla yaş düşüyor yanaklarımdan,
Efsunlu gözlerin tarifi aşk olmalı,
Çırpınan şu kalbin konduğu yer tenin olmalı
Yüreğin yoksa, korkaksa
Cesaret seni bulmalı,
Yok konu aşksa, savaşsa
Sevişmek çözüm olmalı.
Tahtımı kimse kurmadı,
Ben kendi ellerimle yükselttim göğe.
Bir gül gibi incinsem de,
Küllerimden her sabah yeniden doğmayı öğrettim kendime.
Bir kraliçe beklemez seçilmeyi,
Geceye benzer tenin, karanlığa yaslanır sözlerin
Kömür gözlerinle vurursun sessizliğimi.
Bir bakışınla dağılır içimde sakladığım gurur,
Bir bakışınla yeniden doğar
Yanmayı bilmeyen canımın közü.
Sana söyleyemediğim her hece
Sabahın ilk ışığında doğdu kadın,
Yüreğinde ateş, ellerinde zaman.
Düştü, kırıldı, sustu bazen,
Ama her defasında yeniden ayağa kalktı,
Kendi küllerinden doğan bir anka gibi.
Seni arar gözlerim,
Bir akşam seherinde gün kavuşurken geceye...
Rengarenk gökyüzü ve engin denize karşı,
Seni yudumluyorum,
Çift şekerli çay eşliğinde...
Kuşadası seninle güzel esmerim,
Kaç asır geçti sen gideli sevdiğim,
Ne zamandır güneş doğmuyor bu kentte.
Katran karası gecelere tutsak yüreğimde
Son ışık sendin mühürlü gözlerimde...
Gitme, gitme diye yalvardı bakışlarım,
Görmedin...
Kader miydi bilmem,
Seni karşıma çıkaran,
Hayal miydi bilmem,
Gözlerimde yaşayan?
Nedir bilmiyorum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!