İçimde adını söylemeden çağırdığım bir yangın var,
Dilime değse küle döner diye susuyorum
Bir tek ben biliyorum ne kadar sen olduğunu kalbimin,
Bir tek ben… ve geceler.
Gözlerin…
Bir vedasız gidişle söndü içimde fer,
Sustu dillerim ama yüreğim feryat eder.
Sığındığın o liman bilirim huzur vermez,
Eskimiş sevdalarla yeni bir gün yeşermez.
Kömür gözlerinde hapsolmuştu hayalim,
Efsunlu gözlerin tarifi aşk olmalı,
Çırpınan şu kalbin konduğu yer tenin olmalı
Yüreğin yoksa, korkaksa
Cesaret seni bulmalı,
Yok konu aşksa, savaşsa
Sevişmek çözüm olmalı.
Tahtımı kimse kurmadı,
Ben kendi ellerimle yükselttim göğe.
Bir gül gibi incinsem de,
Küllerimden her sabah yeniden doğmayı öğrettim kendime.
Bir kraliçe beklemez seçilmeyi,
Geceye benzer tenin, karanlığa yaslanır sözlerin
Kömür gözlerinle vurursun sessizliğimi.
Bir bakışınla dağılır içimde sakladığım gurur,
Bir bakışınla yeniden doğar
Yanmayı bilmeyen canımın közü.
Sana söyleyemediğim her hece
Sabahın ilk ışığında doğdu kadın,
Yüreğinde ateş, ellerinde zaman.
Düştü, kırıldı, sustu bazen,
Ama her defasında yeniden ayağa kalktı,
Kendi küllerinden doğan bir anka gibi.
Seni arar gözlerim,
Bir akşam seherinde gün kavuşurken geceye...
Rengarenk gökyüzü ve engin denize karşı,
Seni yudumluyorum,
Çift şekerli çay eşliğinde...
Kuşadası seninle güzel esmerim,
Ne zaman bir sen düşünsem,
Bir ben gelir aklıma…
Ne zaman hasret duysam,
Hayalin koşar imdadıma…
Geceleri düşlerim olursun,
Sana uyurum…
Ben seni gönlümün en sessiz köşesine,
Bir emanet diye koydum.
Saf duygularla çizilmiş bir yazgısın sandım,
Meğer ruhumu kanatacak bir yaraymış gelişin.
Bir gamzelik tebessümüne sığındım,
Pervane misali dönerim senin ateşine benim canım,
Yana yana saklarım adını dudağımdan.
Aşkı söyler dilim, gururum tutar elimden.
Kavuşamasam da ölmem,
Ölürüm de söylemem gizlerim senden.
Gecenin omzuna düşer sessizliğim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!