Kaç kere kırıldı kalp saymadım,
Neden bilmem hala yardan caymadım,
Göz yaşlarım sel oldu bak yolunda,
İnan bir gün senden pişman olmadım.
Artık vakit geldi ben gidiyorum,
Senin adını söylemiyorum,
Çünkü bir kelimeye sığdıramam seni.
Koca şehirleri devirecek ağırlığın var içimde,
Ama adın…
Bir hece kadar kısa.
Sığmaz.
Seni kader mi gönderdi bana,
Nakış gibi işlendin birden bu cana.
Varlığın kalbime huzur verirken
Yokluğun Zulüm sanki, bitanem anlasana...
Dünyalar benim olur bir şans verirsen,
İçimde adınla çarpan susturamadığım bir kalp var,
Yokluğun bile sen kokuyor, özlemin içimde yanan kor.
İnanmak istediğim tek gerçek o kömür gözler,
Kalbim mesafelere inat hâlâ sen…
İçimde bu aşkla yapayalnız kalan ben.
Düşlerimde yüzün, en karanlık geceme ışık,
Ayrılık özlemeye engel değil,
Adını anmasam da içimde yankın var.
Gidişin susturmadı kalbimi,
Sadece daha sessiz sevmeyi öğretti bana.
Ayrılık sevmeye engel değil,
Ne zaman bir sen düşünsem,
Bir ben gelir aklıma…
Ne zaman hasret duysam,
Hayalin koşar imdadıma…
Geceleri düşlerim olursun,
Sana uyurum…
Ben seni gönlümün en sessiz köşesine,
Bir emanet diye koydum.
Saf duygularla çizilmiş bir yazgısın sandım,
Meğer ruhumu kanatacak bir yaraymış gelişin.
Bir gamzelik tebessümüne sığındım,
Pervane misali dönerim senin ateşine benim canım,
Yana yana saklarım adını dudağımdan.
Aşkı söyler dilim, gururum tutar elimden.
Kavuşamasam da ölmem,
Ölürüm de söylemem gizlerim senden.
Gecenin omzuna düşer sessizliğim.
Seninle başlamadı hayatım,
Ama senle anlamlandı en sessiz anlarım.
Gelişin bir ömür sürmedi belki,
Lakin gidişinin yankısı
Kalbimde yıllarca sürecek bir kışın ilk rüzgârı gibi.
Rüzgar savuruyorsa saçlarını hoyratça,
Ve durulmuyorsa denizde dalgalar,
Yum gözlerini ey can.
Kalbinin sesini dinle,
Öfkenin girdabı boğmasın benliğini,
Patlıyorsa volkanlar, sabret...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!