Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Hiçbirşey biz söyledik diye olmadı,
o dünyasını kendi kurardı ve yaşamın
gizli mantığı bütün varoluşu kapsardı.
Sözden söze bunca yangın, bir cümbüşte
erir hesabın, tam bir iflasla biter çok
bildiğini sandığın. Bu gizemli oyunun

Süreç de şekillenmiş bir nasibin varlığa
çökmesi, karakter aşınmasında saçılan
kıvılcımların bağışladığı sessiz ölüm,
köprüden geçen tanık söyler şarkısını,
her doğum taşır bu yükü, aslolan keyfi
katlamak. Sızan gerilimi türkü yapmak.

Günlerden sızan oluşta,
gülüşsen ne olur,
kara bulutlar da düzene,
dahil olur. çatışmalar da
dağılan, bir bütün içinde,
tekrar kurulur. Ne kurtarsan

Kahkahalarını nereye saklayacağını şaşırırsın,
kesin hükümlü ucuz bilgiyle, ucu açık bu evrende.
Öğrenmeye ihtiyacı olmayan, kolay bulduğuna
dört elle sarılan, genel geçer kabullerle döneminde,
dolaşır elinde etiketle, kafası basmıyorsa kafana
basar bir de.

Hem beni bileceksin,
ben beni el yordamıyla.
Aşırı bir soruya sokağımızda,
dalga mı geçiyorsun,
adam mı seçiyorsun derlerdi.
Hem dalga geçiyor,

Her biri kendine evrilmiş, kopuş bilgini,
bütünü bölen tek başınalık, sözler dökülür
bir yazık güle, kokusu ormanda kayıp.

Özün giderek yanmada neden, belki senden
öte taşanı görmedin, kesik kesik bölünen dilim,

Farklı amaçların bir farkı açtığı ölüm,
arada yaşananla zenginleşmiş, burdan
başka yere giderim. Şu zincirlerimle ben
tamamlar bütünlüğü amacıma ererim.
O gözlerdeki sönmeyen sevinç, açar
kapanıkları, iklimler üstünde iklim

Turan amcam'a saygıyla,

Can pazarında çiçek çiçek
dallar, bahar da böyle gelir
gül açar toprak altında yatanlar.
Altın şarkısını yokluğun

Sallan boşlukta gülüm, kim kime yar.
Ne kadar dirensen yer yutar.
Durup da bekleyecek miyiz..?
Eğlen ki dünya dar. Çılgın ezgilerden
başın dönsün, sonra bir de dur dinle ne var.
Öyle de böyle de çürük bu yapı,

Bitkilerin aldırışsız keyfiyeti
kıskandırır daralan ruhları;
rüzgarla neşelenen ekinler
kadar sürmez gönencimiz.
Karanlık ürer karşıdan, bazen
gülemeyiz.