Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Kimsesizliğin elinde kalmış,
umut dilenir yarın.
Aldığın günler yeter, dahasın da
enginler şımarır.
Nedir bunun ilki bilmezlenirler,
söyleyecek çok şey var da,

Ah, ilmini öğrenirken tat, gizil
tehlikenin boyunduruğunu at.
Kırılgan ölümün hükmünde berat.
Çınlar yaygın kanılar, herkes
sözünden emin, ama sıkça
söylenir, yok öyle, hayat memat.

Soruyorlar bana
neden yıllardır
mezarına gitmezsin.
Gülerim içimden,
ben onun ağlayan gözlerini
canıyla öpüşünü, kilit gibi

Babam, yapayalnız bir adamdı hiç çıkmazdı evden;
yalnız işe giderdi, akşam eve dönerdi hemen.
Hoşlanmazdı insanlardan, şüpheyle bakardı çokca.
Bizse bir şey anlamazdık babamın anlattıklarından.
Erkence yaşta öldü, bizim içinde onun içinde.
Sonra araya hayat girdi; pek de haksız sayılmazmış,

Öyle çok güzellik var ki
ve hiçbirşey, kıyısında beklediğin.
Tükenen damarlarından şehirler
akar sıkıntı ile. Bırak gözlerini
dolaşsın ayakların götürmezse.
Anlaşılmamış insanlar birbirinin

Neden olsun ki, geçiyor işte, zaman dışı bu,
dur durak bilmez de, seslerin egemenliğinde
renkler dokunuyor tanımlamak için, adsızlığı
tutmak elinden ve bütün yaşanmışları, rüzgar
dokur hayat, yüzüne çarpar, ıssırır yokuş, bir
duraklama, yanık bir koku sonra, duru bir ses

Ve yelelerinden özgür, gizil hayatın
damarlarında koşan çılgın at, önünde
yükselen duvarların karşısında, cesaret,
geçerken kıvrak, akla emanet, erdem
yükseltir, hem yan seçenekler denenir
ve uyku dehlizlerinde gezilir, gün ışığında

Faruk'a

O gençliğimin balkonuna
gene gideceğim elbet. Artık
karanlık ülkedeki, bize limonata
veren zarif annene saygımdan.

Anlamıyor musunuz şairler
iki insan arasında barış
hiç gelmeyecek, binlerce
yıl öncesinin şiirleri aynı
yankıyı yapıyor, bugün
yazılmış gibi. Belki uygarlık;

Küçük oyunların, küçük adamları,
bilmezler alt üst oluşun beyinde
damıtılan sınırsız tadını.

Gün içinde başlayıp, yiten,
sonsuz ilencin tavında biten.