Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Sanki kır çiçekleri uzak diyarlarda açar.
Bizim buralara sert rüzgar. Bir sanıyla
bağrımızda büyüyen ağaç, dallardan
göremeyiz, o güzel kokular elimizden kaçar.

Uykulu kır çiçekleri, uzun zamandır hasretim size,

İnce bir sızının çevresinde döner,
yaklaşan, uzaklaşan saatler, bütün
bir hırsın boşunalığında, neyi hedefler,
doğru seçimle, varlığa katılmak, tatminkar
oyalayan, altın yakınlığın çağıran busesine
sarılmak, kendine taç giydiren ödülü kapmak.

Akla kim karar verir de
biz bu işi biliriz deriz.
Bir süre gelişir, sonra
tekmeleriz.

Eğittiğin güdülerin olmadık

Minik bir karım var,
elleri yumuk yumuk,
belli ki sever beni.
Sarılırım akşamları gelince;
utanır sevgisinden, sarkıtıp
arkasında kendince

Susarak konuşur karım benim,
gözlerinden anlamlı kelimeler geçer.
Yalnız saatlerimizde bir ben okurum.
Durgun yaz akşamları gibidir tepkileri,
hiçbirşey kıpırdamaz; sessizliğinde
anlam gülleri açar, koklarım uzun uzun,

Ya da ağır duyumsanır da,
berrak yorgunluğunu kovar,
daha gerilim, daha nüfuz,
görmeni arttırır da uykuyu
uzaklaştırır, bir zıtlığa ikna eder.
Daha derin, daha yoğun.

Bir hissediş coğrafyasını dolaşan katı duyuların
yakaladığı sönük açıklıkların ansızın yükselen
parıltısı, umut damıtan.

Yokoluşun benzersiz arkası, yaklaşan, uzaklaşan
saatlerin gezegeni, bırakılmışlıktan, oluşa geçen

Tümüyle sağlık kurmak, ayak sürçen yeryüzünde
hayale tapınmak sanki, güçlü bir zemin adeta kurgu,
yaşam üzerine yağarken ıslanmamak hayali, uzaklığın
silinen izleri.

Kör yorumun aç bıraktığı, kalakalmış ruhların sığınağı

Kelimelerin tarihi
girer yaşamımıza.
Sözler dökülür
dudaklara.
Ve dönüşür sağlığa
bilinç ülkesinde.

Beynimin bir yerinde
bir ampul yanar bazen
ağzımda kelimeler bulurum
dudaklarımdan dökülen.
Hangi karmaşık süreçte
can bulur, anlam olur,