Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Bir sabah ayini gibi
ürperen müziğin tınısından
fışkıran alevler, sakin ol der.
Daha nice kıvılcımlar can verir
ölümlere, bu yeniden doğumların
gizi, en derin soğuğun daveti gibi.

Yeterince çakalsan bu dünya güzel,
elinden geleni ardına koyma.
İnsan olmak mı o da ne,
sen dertleniyorsan bana ne.

Bizim böyle bir sorunumuz yok

Şehir şehir içinde,
süzülür kalabalıklar,
yangınları ayan beyan
bütün gün işte.
Çalışmak kutsanır,
ihtiyaçlar dağlar gibi.

Bağlanırsınız bir inanca, düşünceye,
sığınacak bir yuvanız olur. Tekin değil
bu dünya bilirsiniz, üstünüzde bir
damınız olur. Kimi zaman çöker damınız
eskisine benzeyen bir yenisi bulunur.
Siz güvenli, rahat; bir meşguliyet, bir

Büyüyor filiz süren, sormadan, kaygısız,
ne için olduğunu bilmeden. Gün devrederken
kimliğini, o orda sanki emek verilmemiş.

Büyüyor arkalarda, önünde çıkmaz sokaklara
bakan zaman. Sağaltan unutuşun mağaralarında

Nasılını vermeyen bekleyişin
dehşetinde, dur bir kez daha
bakayım gelecek olana ve sana.
Burada mutluluğum, sancılı ve kör,
üstüme yığılmış yapraklar altında.
Çözüm mekanları bir bir uzaklaşır,

Bir sabah kalksam ve artık düşünmesem.
Bilmiyorum ki ben neyim..? , bu yıldızlar, gökyüzü.
Yalın tatlara adansam; yetersizliğin sılası.
Burda ve şimdi, orda ve gelecek. Artık düşünmesem
bunları. Önümde bir yığın yaprak, yeşile dalsam,
mavisiyle denizin coşsam. Düşünmesem sonrasını;

Sevdiğinin yüreğine,
düşüncesine kaçarsın,
terkettiğin kendin, orda
biçare. Üzülme boşuna,
insana kendisi hediye
edilmez. Ona kırgınlığınla

Bir fikre kurban gider insanlık,
zamanda akan, sonsuza kodlanmış.
Pür neşedir bazen ve keder çıkagelir.
Bu tuhaf dansın kıvrak figürleri,
anlama mahkum, bir geçiş arar
sızacak rahatlık için.

Bu dingin gecenin
kıymetini bil.
Bir daha böylesi
olmayabilir.
Nerde bitecek
belli değil