Gelenler Bilmez Şiiri - Ebubekir Aktaş

Zaman bir rüzgârdır, savurur küle,
Ömür biter gider, düşeriz dile.
Ne yapsan nafile, çekilen çile;
Gidenler hiç dönmez, gelenler bilmez.

Bir hancı misali bekleriz handa,
Umutlar tükenir geçen zamanda.
Bir garip yolcuyuz yalan cihanda;
Gidenler hiç dönmez, gelenler bilmez.

Kiminin feryadı gökleri yıkar,
Hasret ateşiyle bağrını yakar.
Herkes bir ümitle yollara bakar;
Gidenler hiç dönmez, gelenler bilmez.

Sararlar bedene beyaz kefeni,
Toprak kucaklayıp sarınca teni.
Unutur yaşayan garip göçeni;
Gidenler hiç dönmez, gelenler bilmez.