Unuttum sandığınız her ihanet, bende birer satır başı,
Zamanı geldiğinde yıkılacak, o kibir duvarınızın ilk taşı.
Kaderin elinde bir kırbaçtır, mazlumun sessiz gözyaşı.
Gördüm arkamdan gülen yüzleri, o sinsi ve kirli telaşı.
Sustukça büyüdü içimde nehir, bendini yıkan bir ırmak oldum aktım,
Davacıyım hakim bey !!! Adını suçlular listesine yazın, hafifletici bir sebep de aramayın,
Gittiği o yolu, yanına kâr kalanları yaktığı canı tek tek dosyaya ekleyin.
Arkasında ne bıraktığını çok iyi biliyor, bilmezden gelmesine inanmayın,
Hükmü peşinen verilsin bu gece, uzamasın bu dava, sabrım kalmadı artık.
Benim yıllarımı,gençliğimi benden alan o insan, dışarıda rahat nefes alamasın,
İçindeki o kibri de, kendi sonunu hazırlayan en büyük delili olsun.
Eğer bir gün vaktim dolup da ayrılırsam bu hayattan,
Senden önce düşersem o dönüşü olmayan yollara,
Gel son kez bak yüzüme, ellerinle ört kefenimi,
Mahrum bırakma beni, son kez dokun bu yorgun cana.
Yüzümü son bir kez gör, belki solgun belki dargın,
Ne rüzgârın sesinden eksik kaldık,
Ne de yolların tozundan...
Gökyüzünün mavisini paylaştık uzun uzun,
Bulutların şeklinden, kuşların göçünden,
Mevsimlerin telaşından söz ettik.
Yorulma boşuna dünya peşinde,
Savrulup durduğun yollar yalanmış.
Huzuru arama elin işinde,
Gönüle kurulan kollar yalanmış.
Düşünce darlığa, daralma sakın,
Gök yarıldı sanki o gece, yer sarsıldı kederden,
Bir yiğit çıktı öne, korkuyu sildi her bedenden.
Ömer Halis, bir mermiyle tarihin yönünü çizdi,
Fethi Sekin, tek başına bir ihaneti ezdi.
Sustu dünya o an, zaman durdu ansızın birden
Dinmiyor dinmeyecek bağrımızda derin bu sızı.
Ben senin gibi arkama bakmadan gidemedim,
Bir kalemde silemedim geçmişin izlerini.
"Bitti" dendiği an, ben bitemedim işte…
Gömemedim içime o yalan gözlerini.
Sen çoktan başka limanlara yelken açtın da,
Ben fırtınanın ortasında kalakaldım işte...
Bir gün gelir beni ansan ne olur,
Adımı dilinden silsen ne olur.
Bir zaman sevdiğin şu garip gönlü,
Unutursun diye çok korkuyorum.
Başını omzuma koyduğun o gece,
Yolun sonundayız sevgili…
Bunu söylemek bile ağır geliyor artık dilime,
Bir zamanlar yan yana yürüdüğümüz o yollar
Şimdi ayrı yönlere götürüyor ikimizi istemeden.
Ne kadar sustuysak o kadar büyüdü içimizde
Birbirimize söyleyemediğimiz o güzel cümleler.
Vardır her şairin kalemini susturduğu bir kadın;
Adı geçti mi lügatın boynu bükülür, kelam can çekişir.
O, mısraların bittiği yerde başlayan o meçhul sızıdır,
Zira bazı vedalar kağıda sığmaz, sadece ömürden eksilir.
Bakışları hırçın bir denizdir, vurduğu kıyıyı yıkar geçer,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!