Gecenin Efendisi Şiirleri - Şair Gecenin ...

Gözlerine bakarken dünyayı unutma mesela,
Ona benden kalan boşlukları anlatma sakın.
Her gülüşünde bir eksiklik bırak kalsın hep,
Sakın onu’da benim sevdiğim gibi sevme.

Ellerini tuttuğunda için titremesin öyle,

Zamanın kalbinde bir ince sızı,
Sensin gökten yere inen umut yıldızı,
İster bahar olsun, ister güz yazı,
Beraber gülelim, bak gözlerime.

Gönül heybesinde yükümüz sevda,

Kimsenin kimseye can olmayacağını biliyordum, mühürlemiştim zaten kalbimi herkese,
Ruhumun kimsesiz kışında, buz tutmuştum ben tek başıma.
Sen geldin; üzerime yapışmış o katı kışı,
Yüreğinin sıcaklığıyla erittin, bitirdin içimdeki bu savaşı.

Hayat dediğin, sürprizlerle dolu kısacık bir öykü,

Biraz tütün, biraz keder, biraz da senden kalan,
Efkârı bir kağıda, sessizce sarıyorum bu gece,
Sanma ki bu ilk içişim gerçek, her şey yalan;
Sadece; çakmağıma kokunu doldurdum, özledikçe yakıyorum.

Parmak uçlarıma kadar alırken ince bir sızı,

Sen seni özlemenin ağırlığını nerden bileceksin?
İnsanın kendi gölgesine bile yük saydığı o ıssız saatleri,
Evin duvarlarına çarpa çarpa yankılanan o sesini
Sen her sabah "sen" olarak uyanmanın hafifliğini yaşarken, Ben her şafak vakti, içimde bin parçaya bölünmüş bir senle uyanırım.
Sen seni özlemenin ağırlığını nereden bileceksin ki?

Öyle bir güldün ki, mevsimler bile yerini şaşırdı bende,
Kışın ortasında ruhuma baharları nakşettin.
Bakışın kalbimdeki en eski mührü aşındırdı,
Beni kendi varlığımdan alıp sana hapsettin.

Gülüşün bir ayet gibi düşerken kurumuş gönlüme,

Büyük harflerle başlıyor her hikaye,
Işıklı tabelalar gibi parıl parıl "Seni seviyorum"lar...
Ama artık duruyorum sadece o eşikte,
Gözlerinin içine bakıp soruyorum sadece:
Pardon, kaç günlüğüne acaba?

Boğazda kalırsa o helal lokma bir gün,
"Helal" deyip sırta vuranlar gelsin.
Gönlünü karartıp acıyla yakma boşuna,
Sana canı canan olanlar gelsin.

Dünya dedikleri bir dipsiz kuyu,

Adımlarının sesi hâlâ kulaklarımda birer kırbaç izi,
Gidişin; bir şehrin bütün ışıklarını aynı anda söndürmek gibiydi.
Şimdi bu darmadağın odada, eşyalar bile bana yabancı,
Varlığınla ördüğün duvarlar, yokluğunla üzerime yıkılıyor.

Bir vedaya bile sığdıramadın mı o koca yılları?

Sustuklarımı bir bir biriktirdim içimde,
Siz beni tükettiniz en acımasız biçimde.
Uğrunuza harcandığım o sahte sevginizde,
Şimdi kim kimin günahını çekiyorsa çeksin,
Ben hakkımı helal etmiyorum kimseye artık!