Son Celsede Üç Kişi Şiiri - Gecenin Efen ...

Davacıyım hakim bey !!! Adını suçlular listesine yazın, hafifletici bir sebep de aramayın,
Gittiği o yolu, yanına kâr kalanları yaktığı canı tek tek dosyaya ekleyin.
Arkasında ne bıraktığını çok iyi biliyor, bilmezden gelmesine inanmayın,
Hükmü peşinen verilsin bu gece, uzamasın bu dava, sabrım kalmadı artık.
Benim yıllarımı,gençliğimi benden alan o insan, dışarıda rahat nefes alamasın,
İçindeki o kibri de, kendi sonunu hazırlayan en büyük delili olsun.

Kilit vurun gittiği yollara, hiçbir kapı aralanmasın yüzüne,
Pişmanlık dedikleri o gerçek, her gece kurşun gibi yağsın üzerine.
Bağırsa da ulaştırmayın tek bir çığlığını tanıdık bir kulağa,
O da mahkum olsun bir başına, karanlık hücrelerde kahreden çaresiz bakışlara.
Zamanın nasıl adamı delirttiğini anlasın duvarlar üstüne geldiğinde,
O soğuk duvarlara adımı kazırken, adımı hecelesin her nefes alışında.

Dünyadaki herkes ona sırtını dönsün, yokluğu bir hüküm gibi giysin üstüne.
Kırın o kalemi hakim bey, bu ihanetin başka yolu yok,
Gözümdeki her damla yaşın hesabı sorulsun, sabrım artık yok.
O serbestçe gezerken dışarıda, ben buralarda nefessiz kaldım,
Şimdi hangi adalet temizler onu, ben ömrümü feda feda etmişken?
Bedeli neyse ödetilsin bu davanın, acıması olmasın yazan kalemin,
Ben kül olduysam onun yüzünden bu hayatta , o da ateşinde yansın bu suçun tam ortasında.

Kapatın tüm pencereleri, içeriye tek bir umut kırıntısı bile sızmasın,
Kendi karanlığında kaybolsun o hain, sesini hiç kimse duymasın.
Bin pişmanlıkla yalvarsa da kadere, affı olmasın bu sürgünün,
Zira o benim dünyamı yıktı, failidir yaşadığım her kötü günün.
Dertleri çığ gibi büyüsün içinde, derman arayıp da bulamasın,
Beni düşürdü ya bu amansız yola dilerim ki, kendi gölgesi bile peşinden gitmesin.

Ne bir selam gönderin ona benden, ne de bir zerre merhamet,
Ona olan saf duygularım, artık sadece içimde büyüyen koca bir nefret.
Yazacak tek bir satırım bile kalmadı onun o karanlık dünyasına,
Şimdi kendi günahlarının bedelini ödesin, bu dört duvar arasında.
Davacıyım hakim bey, bu canımdan söküp aldığı her güzel gün her an için;
Ben çoktan tükendim onun yüzünden, şimdi sıra onda, yansın için için...
Kalemini kırın artık bu ihanetin, hiçbir af hafifletmesin cezasını,
Müebbet bir yalnızlığa mahkum edin onu, ve zapta geçin hakim bey: Hiçbir vicdanda beraat edemesin.