YORULDUM
Yoruldum insanların hoyratlığından,
Düşünmeden söylenen laflardan;
Kalp kırmayı meziyet sananlardan,
Bir şey olmamış gibi davrananlardan.
Sevgi mi sandın, bu bildiğin illet?
Adını aşk koymuş iğrenç bir niyet.
Ben “hayır” dedikçe sen geliyorsun;
Yokuşa sürdün bizi,
Ayırdın dağı, düzü.
İçimde kaldı sızı,
Hayat sen ne zalimsin.
Düşe kalka yürüdüm,
Ayazdan kesildi merhamet damarı.
Bir nefesle bile dondurur insanı.
Kar tanesi değil gözlerinden yağan,
Nefretin kıymıktır yüreğe batan.
Ruhu kaldırımda büyüdü,
Bir gözü sürekli gökteydi.
Biraz yaramaz, biraz deli;
Delikanlı, saftır kalbi.
Cebinde dünya yok ama,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!