Figen Güler Şiirleri - Şair Figen Güler

Bir çivi mi saplandı zamanın göğsüne?
Hüzün mü yağıyor senin üstüne üstüne?
Tutuk bir çığlık gibi yüreğinden çıkan,
Kalbinin kıyısında kırık bir umut akan.

Mavi bir gözyaşı ile kayboluyor.

Ne zaman dondu kalbim?
Duymadın sesimi benim.
Neden üşüdü geceler?
Nerede kaldı heceler?

Gözlerimden değil, geçmişimden düştü yaşlar,
Gölgemin altından geçti, sanki kımıldadı taşlar.
Bir fotoğrafın ortasında, arka plan bir yazıydı,
Zamanın bana yaptığı içeriden bir kazıydı.

STORY

Bir gün ekran ışığında bulduk birbirimizi;
Çarpıyordu kalbimizde gülüşler bildirim gibi.
Telefon ışığında sohbet, uzun geceler mavi;
Her mesaj umut, her emoji bir dokunuş gibi.

Sesini hangi gölge benden saklıyor?
Sonsuzluk kapısı önümde duruyor;
Eşiğinde zaman sessizce bekliyor—
Aşkımız acaba bir yerde mi uyuyor?

Sor kendine, neyin peşindesin sen?
Neden hep başkası gibi görünmen?
Etiketi üstünde; kim yazdı fiyatı?
Dıştan mı ölçersin, içten mi hayatı?

HAYAL

Hayallerimden bir orman kurmuştum
Bir nehir gibi yatağımda durmuştum
Adını andığımda yağmur yağıyor içime
Her damla kırık hayalden doğmuş kelime

Adını andığımda susar şehir;
Sanki sana yazılmış bütün şiir.
Ve bil ki gönlümde açan her dua
Allahım, Sultanı koru, diye daima.

Kalbim bir denge aracı, su terazisi kırık.
Bugün yer çekimi bile bana karşı artık.
Bir düşünceyi koyuyorum artık masaya,
Kenarından kayıyor, sonra geliyor oraya.

Taşın altından çıkan bir tohum gibi,
Sessiz başladı her adım gizli gizli.
Gözlerde parlak yıldız, zihinde plan,
Hayallerin titreşiminde yükseldi an