Yine mi haksızlık, yine mi biz?
Susunca büyüyor içimizdeki kriz.
Yine mi bekleyeceğiz, çekeceğiz sineye?
Peki ya hakkımız, kaldıysa bir yerde?
YORULDUM
Yoruldum insanların hoyratlığından,
Düşünmeden söylenen laflardan;
Kalp kırmayı meziyet sananlardan,
Bir şey olmamış gibi davrananlardan.
Sevgi mi sandın, bu bildiğin illet?
Adını aşk koymuş iğrenç bir niyet.
Ben “hayır” dedikçe sen geliyorsun;
Yokuşa sürdün bizi,
Ayırdın dağı, düzü.
İçimde kaldı sızı,
Hayat sen ne zalimsin.
Düşe kalka yürüdüm,
Ruhu kaldırımda büyüdü,
Bir gözü sürekli gökteydi.
Biraz yaramaz, biraz deli;
Delikanlı, saftır kalbi.
Cebinde dünya yok ama,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!